بررسی رابطه بین فضاهای باز جمعی به منظور افزایش تعاملات اجتماعی ساکنین جوان در مجتمع های ویلایی روستای کاهو

رشد سریع ساخت وسازهای ویلایی در نواحی روستایی پیرامون شهر مشهد، از جمله روستای کاهو، سبب دگرگونی در ساختار فضایی و الگوهای تعامل اجتماعی ساکنان شده است. در این میان، فضاهای باز جمعی به عنوان بستر اصلی شکل گیری روابط اجتماعی، نقشی کلیدی در تقویت حس تعلق و پویایی جامعه محلی دارند. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر کیفیت طراحی و سازماندهی فضاهای باز جمعی بر میزان تعاملات اجتماعی ساکنان جوان در مجتمع های ویلایی روستای کاهو است. روش تحقیق بر مبنای رویکرد توصیفی–تحلیلی بوده است. یافته ها نشان می دهد که مولفه هایی نظیر دسترسی مناسب، سرزندگی فضایی، تنوع عملکردی، و حضور عناصر طبیعی بیشترین تاثیر را بر شکل گیری ارتباطات اجتماعی داشته اند. همچنین مشخص شد که هرچه طراحی فضاهای باز با نیازها و ترجیحات گروه سنی جوانان هماهنگی بیشتری داشته باشد، میزان مشارکت و تعامل اجتماعی به طور محسوسی افزایش می یابد. و این پژوهش تاکید بر اینکه طراحی آگاهانه فضاهای باز جمعی، نه تنها کیفیت زندگی ساکنان را ارتقا می دهد، بلکه می تواند به عنوان ابزاری موثر در تثبیت هویت جمعی و پایداری اجتماعی در بافت های روستایی در حال تحول عمل کند.

کلیدواژه ها:

فضاهای باز جمعی ، تعاملات اجتماعی ، مجتمع های ویلایی ، روستای کاهو