تاثیر معماری بیوفیلیک بر سلامت روان و کیفیت زندگی کاربران در فضای های شهری

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر معماری بیوفیلیک بر تاب آوری روانی و کیفیت زندگی کاربران در محیط های شهری معاصر انجام شد. رویکرد بیوفیلیک به عنوان راهبردی برای پیوند دوباره انسان با طبیعت در فضاهای ساخته شده مورد تحلیل قرار گرفت. مولفه هایی نظیر نور طبیعی، پوشش گیاهی، مصالح طبیعی و منظر سبز به عنوان عناصر کلیدی این معماری شناسایی شدند. یافته ها نشان دادند که حضور عناصر طبیعی در فضای شهری موجب کاهش استرس و افزایش آرامش روانی کاربران می شود. همچنین ارتباط معناداری میان طراحی بیوفیلیک و بهبود کیفیت زندگی و تعاملات اجتماعی مشاهده گردید. در نهایت، این پژوهش به کارگیری اصول بیوفیلیک را در طراحی شهری به عنوان راهکاری موثر برای ارتقای سلامت روان شهروندان پیشنهاد داد.

کلیدواژه ها:

معماری بیوفیلیک ، تاب آوری روانی ، کیفیت زندگی ، محیط شهری ، طراحی پایدار