نقش سامانه های الکترونیکی اتوماسیون اداری در کاهش فرآیندهای کاغذی در سازمان های شهری شهرداری تبریز

امروزه توسعه فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی نقش مهمی در تحول نظام اداری سازمان ها ایفا می کند. یکی از مهم ترین ابزارهای این تحول، سامانه های الکترونیکی اتوماسیون اداری هستند که با هدف تسهیل گردش اطلاعات، تسریع فرآیندهای اداری و کاهش استفاده از اسناد کاغذی در سازمان ها به کار گرفته می شوند. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش سامانه های الکترونیکی اتوماسیون اداری در کاهش فرآیندهای کاغذی در سازمان های شهری شهرداری تبریز انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش شامل کارکنان، کارشناسان و مدیران شاغل در واحدهای مختلف شهرداری تبریز بوده است. حجم نمونه بر اساس جدول کرجسی و مورگان ۳۸۴ نفر تعیین شد که به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته در طیف پنج درجه ای لیکرت بود. روایی پرسشنامه از طریق روایی صوری و محتوایی مورد تایید قرار گرفت و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ برابر با ۰.۹۲ به دست آمد. برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی شامل آزمون کولموگروف–اسمیرنوف، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی با استفاده از نرم افزار SPSS استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد بین سامانه های اتوماسیون اداری و کاهش فرآیندهای کاغذی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r=۰.۶۱، p<۰.۰۵). همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد سامانه های اتوماسیون اداری قادرند حدود ۳۷ درصد از تغییرات کاهش فرآیندهای کاغذی را تبیین کنند. بر این اساس، توسعه و بهبود سامانه های اتوماسیون اداری می تواند نقش موثری در کاهش مکاتبات کاغذی، بهبود مدیریت اسناد و افزایش کارایی فرآیندهای اداری در شهرداری تبریز ایفا کند.

کلیدواژه ها:

اتوماسیون اداری ، فرآیندهای کاغذی ، شهرداری تبریز ، دولت الکترونیک ، مدیریت اسناد دیجیتال