تحلیل نقش برند فرش در توسعه گردشگری شهری پایدار؛ رویکردی مبتنی بر استراتژی توسعه شهری (CDS) در شهر سردرود

شهر سردرود به واسطه پیشینه تاریخی، موقعیت فضایی مجاور کلان شهر تبریز و شهرت ملی و فراملی در تولید فرش و تابلوفرش، ظرفیت ویژه ای برای تبدیل شدن به یک مقصد گردشگری شهری مبتنی بر هویت محلی دارد. با این حال، بهره گیری موثر از این ظرفیت ها مستلزم وجود یک چارچوب راهبردی است که بتواند میان هویت فرهنگی، اقتصاد محلی، زیرساخت های شهری و توسعه گردشگری پیوند برقرار کند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش برند فرش در توسعه گردشگری شهری پایدار و ارائه راهبردهایی مبتنی بر استراتژی توسعه شهری (CDS) برای شهر سردرود انجام شده است. این مطالعه از نظر ماهیت، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-تحلیلی است و داده های آن بر پایه مطالعات اسنادی، تحلیل محتوای متون مرتبط، بررسی طرح های توسعه شهری، پرسشنامه (۳۸۵ نفر) و مصاحبه با خبرگان (۱۶ نفر) گردآوری شده است. یافته ها نشان می دهد که برند فرش سردرود نه تنها یک مزیت اقتصادی، بلکه یک دارایی هویتی و مکانی برای بازآفرینی تصویر شهر و تقویت جذابیت گردشگری است. قوی ترین اجماع (۹۸٪) بر «تلفیق فرش با گردشگری» و بزرگ ترین ضعف (فقط ۲۱٪ توافق) بر «حمایت ناکافی مسئولان» است. همچنین مشخص شد که ضعف در بازاریابی، کمبود زیرساخت های گردشگری، تمرکز خدمات در تبریز و روند خوابگاهی شدن شهر، از مهم ترین موانع فعال سازی این ظرفیت به شمار می روند. بر این اساس، راهبردهایی همچون ایجاد مسیر گردشگری فرش، توسعه فضاهای تجربه و نمایش فرش، تقویت رویدادهای فرهنگی، ارتقای شبکه خدمات گردشگری و طراحی نظام برندسازی شهری پیشنهاد می شود. نتایج پژوهش حاکی از آن است که تلفیق برند فرش با CDS می تواند زمینه ساز توسعه گردشگری پایدار، تقویت اقتصاد خلاق و افزایش کیفیت زندگی شهری در سردرود باشد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که تلفیق برند فرش با رویکرد CDS می تواند زمینه ساز توسعه گردشگری خلاق، تقویت اقتصاد فرهنگی و افزایش کیفیت زندگی شهری در سردرود باشد.

کلیدواژه ها:

گردشگری شهری پایدار ، برند شهری ، فرش سردرود ، استراتژی توسعه شهری ، اقتصاد خلاق