تحلیل تحولات سازمان ملی زمین و مسکن در نظام برنامه ریزی شهری ایران

سازمان ملی زمین و مسکن به عنوان یکی از نهادهای کلیدی در عرصه برنامه ریزی شهری ایران، نقشی محوری در سیاست گذاری زمین و مسکن ایفا کرده است. این مقاله با رویکردی توصیفی-تحلیلی، به بررسی تحولات این سازمان در چارچوب نظام برنامه ریزی شهری کشور می پردازد. پرسش اصلی پژوهش آن است که سازمان ملی زمین و مسکن در تعامل با قوانین بالادستی و برنامه های توسعه، چه مسیری از تحول را طی کرده و این تحولات چه پیامدهایی برای نظام برنامه ریزی شهری ایران داشته است، یافته ها نشان می دهد که این سازمان از بدو تاسیس تاکنون، از نهادی عمدتا اجرایی در چارچوب رویکرد متمرکز دولت محور، به نهادی چندکارکردی با دامنه ای گسترده از وظایف سیاست گذاری، تامین زمین و اجرای طرح های کلان مسکن تبدیل شده است. بااین حال، کاستی هایی همچون تداخل قوانین، نبود شفافیت و تمرکز بیش از حد تصمیم گیری، از چالش های اصلی این سازمان در نظام برنامه ریزی شهری ایران به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

سازمان ملی زمین و مسکن ، برنامه ریزی شهری ، ایران