نقش اقلیم اصفهان در پایداری بناهای تاریخی

گردشگری یکی از مهم ترین بخش های اقتصادی جهان به شمار می رود که حساسیت خارق العاده ای نسبت به هوا و آب وهوا نشان می دهد. آب وهوا تاثیر بسیار قوی بر صنعت گردشگری و اوقات فراغت اعمال می کند به طوری که در برخی از مناطق جهان، پیش بینی وضعیت گردشگری بر اساس آب وهوا صورت می گیرد و نقش مهمی در استقرار یا عدم استقرار سکونتگاه های انسانی ایفا می کند زیرا انسان ها مناطقی را بعنوان سکونتگاه برمی گزینند که بالاترین میزان آسایش اقلیمی را داشته باشد. هدف اصلی در این مقاله بررسی پارامترهای اقلیمی و تاثیر آن در ماندگاری بناهای گردشگری در اصفهان می باشد. سوال اصلی مقاله حاضر این است که اقلیم شهر اصفهان تا چه میزان بر روی بناهای گردشگری تاثیر گذاشته است؟ چرا که شرایط آب وهوایی به موازات سایر عوامل محیطی از مهم ترین عوامل موثر در شکل گیری و تکوین بناهای تاریخی و تداوم حیات و همچنین تخریب آن به شمار می آید چرا که بسیاری از آثار باستانی شهر اصفهان در طول زمان به وسیله وضعیت نامساعد جوی تخریب و تعدادی از آنها نیز به کلی از بین رفته اند. و معرفی راهبردهای اساسی جهت پویا ساختن صنعت توریسم به عنوان عامل موثر در توسعه فرهنگی، طبیعی و اجتماعی اصفهان است. لازم به ذکر است مقاله حاضر که با استفاده از روش تحقیق کتابخانه ای و «تحلیلی – توصیفی» صورت گرفته است.

کلیدواژه ها:

جهانگردی ، گردشگر ، هوا ، اقلیم ، توریسم