بررسی عوامل خطر و راهکارهای پیشگیری و درمان سندرم تونل کارپال در زنان مبتلا به سرطان پستان: یک مرور نظام مند

مقدمه: سرطان سینه شایع ترین سرطان در زنان است. سندرم تونل کارپال (CTS) ناشی از فشردگی عصب میانی، می تواند در این بیماران ایجاد شود و منجر به بی حسی و گزگز دست گردد. این مرور نظام مند باهدف تحلیل عوامل خطر و راهکارهای درمانی CTS در این بیماران صورت گرفت. روش ها: جستجوی گسترده با کلیدواژه های مرتبط با "سرطان پستان"، "سندرم تونل کارپال"، در پایگاه های بین المللی PubMed/Medline, Scopus, Web of Science و موتور جستجوگر Google_Scholar صورت گرفت. در جستجوی اولیه ۳۱ مطالعه به دست آمد. معیارهای ورود انتشار به زبان انگلیسی بود. مطالعات مروری، نامه به سردبیر و مقالات ارائه شده در همایش ها و سمینارها حذف شدند. محدودیت زمانی اعمال نشد. پس از حذف موارد تکراری و نقد نهایتا ۱۵ مطالعه تجزیه وتحلیل شد. ملاحظات اخلاقی رعایت و چکیده طبق PRISMA گزارش شد. نتایج: داروهای مهارکننده آروماتاز مانند اگزمستان، ادم لنفاوی اندام فوقانی، دیابت، افزایش سن، رادیوتراپی و برداشت غدد لنفاوی حین جراحی، خطر بروز CTS را در مبتلایان به سرطان پستان افزایش می دهند. جایگزینی تاموکسیفن با داروهای مهارکننده آروماتاز، این خطر را کاهش می دهد. جراحی نیز می تواند موثر باشد اما بر اساس مدل تصمیم گیری Markov، در بیماران در معرض خطر ادم لنفاوی؛ انجام جراحی تا زمان تشدید علائم CTS باید به تعویق بیفتد. درمان موج شکنی خارج از بدنی و لیزر گالیوم آرسناید می تواند به کاهش علائم CTS و بهبود عملکرد دست پس از ماستکتومی کمک کند. نتیجه گیری: عوامل متعددی ممکن است خطر بروز CTS را در زنان مبتلا به سرطان پستان افزایش دهند. مطالعات آینده می توانند اثربخشی دوره های آموزشی برای کادر درمان جهت شناسایی و پیشگیری از CTS در این بیماران را ارزیابی کنند.

کلیدواژه ها:

سرطان پستان ، زنان ، سندرم تونل کارپال