بازآفرینی شهری پایدار با تاکید بر نقش اقتصاد در کالبد بافت های فرسوده

بافت های فرسوده شهری بیش از آن که حاصل فرسایش کالبدی باشند، بازتاب ناپایداری اقتصادی، ضعف چرخه سرمایه گذاری و ناکارآمدی سازوکارهای پشتیبان فضاهای شهری اند. تجربه های داخلی و جهانی نشان می دهد که مداخله های صرفا فیزیکی، بدون توجه به بنیان های اقتصادی، به بهبود پایدار منجر نشده و در بسیاری موارد، فرسودگی را در شکلی تازه بازتولید کرده اند. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و بر پایه بررسی اسناد علمی، مقالات پژوهشی داخلی (Archive of SID) و منابع معتبر خارجی، به تبیین نقش اقتصاد به عنوان پیشران سامان کالبدی بافت های فرسوده می پردازد. یافته ها نشان می دهد که الگوهای تامین مالی هدفمند، اقتصاد محله پایه و مدیریت ارزش زمین، نقشی تعیین کننده در پایداری کالبدی، ارتقای کیفیت فضاهای شهری و ماندگاری جمعیت ساکن دارند. در این چارچوب، بازآفرینی شهری پایدار زمانی تحقق می یابد که اقتصاد، نه به عنوان پیامد، بلکه به مثابه عامل اثرگذار بر شکل و کارکرد کالبد شهری در نظر گرفته شود.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی شهری پایدار ، اقتصاد شهری ، بافت فرسوده ، کالبد شهری ، اقتصاد محله پایه