تدوین راهبردهای مداخله در بافت فرسوده با رویکرد بازآفرینی پایدار نمونه موردی حصار کرج

بازآفرینی بافت های فرسوده شهری به عنوان یکی از رویکردهای نوین برنامه ریزی شهری، نقش مهمی در ارتقای کیفیت زندگی و پایداری اجتماعی–فضایی ایفا می کند. هدف پژوهش حاضر، شناسایی و تحلیل مولفه های موثر بر بازآفرینی بافت فرسوده ناحیه حصار کرج با تاکید بر ابعاد کالبدی، اجتماعی و فرهنگی است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی–تحلیلی بوده و با رویکرد کمی–کیفی انجام شده است. داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته و با مشارکت کارشناسان و متخصصان حوزه های شهرسازی، معماری، عمران و مدیریت شهری شهرداری حصار گردآوری شد. حجم نمونه بر اساس جدول مورگان ۱۲۷ نفر تعیین و نمونه گیری به روش گلوله برفی انجام گرفت. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و روش تحلیل عاملی اکتشافی صورت پذیرفت. یافته های پژوهش نشان داد که سه بعد اصلی کالبدی، اجتماعی و فرهنگی در بازآفرینی بافت فرسوده نقش تعیین کننده دارند. بعد کالبدی با مقدار ویژه ۱۳/۸۳ و تبیین ۳۳/۷۴ درصد از واریانس کل، بیشترین سهم را به خود اختصاص داده است که مولفه هایی نظیر جنس مصالح، استحکام بافت، دسترسی و نفوذپذیری، کیفیت ساختمان و عرض معابر مهم ترین متغیرهای آن به شمار می روند. بعد اجتماعی با مقدار ویژه ۳/۱۱ و تبیین ۷/۵۸ درصد واریانس، بر مولفه هایی همچون مشارکت اجتماعی، حس تعلق به محله، امنیت، توزیع عادلانه منابع و سرمایه اجتماعی تاکید دارد. نتایج پژوهش بیانگر آن است که توجه همزمان و یکپارچه به ابعاد کالبدی، اجتماعی و فرهنگی می تواند زمینه ساز بازآفرینی پایدار و ارتقای کیفیت محیط شهری در بافت فرسوده حصار کرج شود.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی شهری ، بافت فرسوده ، معیارهای کالبدی ، معیارهای اجتماعی ، معیارهای فرهنگی