بازآفرینی بافت های تاریخی در جهت بهبود سلامت اجتماعی سالمندان

در دهه های اخیر بسیاری از کشورها از جمله ایران با پدیده افزایش جمعیت سالمندان مواجه شده اند. بر اساس تقسیم بندی های بیولوژیکی به افراد بالای ۶۰ سال سالمند گفته می شود و سلامت آنان به یکی از دغدغه اصلی جوامع تبدیل شده است؛ ازآنجایی که سلامت جامعه تحت تاثیر سلامت سالمندان دارد، توجه به ابعاد مختلف سلامت به ویژه سلامت اجتماعی اهمیت ویژه ای پیدا کرده است. ایران به عنوان سرزمینی کهن و دارای بافت های تاریخی ارزشمند نیازمند حفاظت، احیا و بازآفرینی بافت ها به منظور جلوگیری از تخریب و انتقال میراث فرهنگی به نسل های آینده است. حال هدف از بررسی این تحقیق ارتقا سطح کیفی و فیزیکی بافت تاریخی در جهت سلامت اجتماعی سالمندان است. در این پژوهش از روش کیفی و از راه توصیف و تحلیل داده ها، مقالات موجود در بانک های اطلاعاتی و کتابخانه ها به دست آمده، انجام شده است. عوامل کالبدی تاثیرگذار بر سلامت اجتماعی سالمندان کدام اند؟ چه عواملی در بازآفرینی بافت های تاریخی سبب سلامت اجتماعی سالمندان می شود؟ نتیجه حاصل از بررسی این پژوهش این است که در جهت سلامت اجتماعی سالمندان، رعایت و بهبود مواردی همچون دسترسی ها اعم از سواره و پیاده، روشنایی و نورگیری فضا، فضاهای سبز، مبلمان و مقیاس و القا حس هایی از قبیل امنیت، تعلق به مکان، حمایت، هویت و معنا در بافت های تاریخی حائز اهمیت است.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی ، بافت تاریخی ، سلامت ، سلامت اجتماعی ، سالمند