بررسی الگوی پایداری در معماری اقلیم گرم و خشک (مطالعه موردی شهرستان یزد)

پژوهش حاضر با هدف تبیین و استخراج اصول معماری پایدار متناسب با اقلیم گرم و خشک، با تمرکز بر الگوهای بومی شهر یزد انجام شده است. مسئله اصلی تحقیق، چگونگی بهره گیری از راهکارهای سنتی معماری در کاهش مصرف انرژی و تامین آسایش حرارتی در چارچوب رویکردهای نوین پایداری است. روش تحقیق توصیفی - تحلیلی و کیفی بوده و داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای، بررسی ویژگی های اقلیمی و تحلیل نمونه های شاخص معماری بومی گردآوری و به صورت تطبیقی تحلیل شده اند. یافته ها نشان می دهد عناصر کالبدی همچون حیاط مرکزی، بادگیر، ساباط، تراکم بافت و استفاده از مصالح بومی با ظرفیت حرارتی بالا، نقش موثری در تعدیل شرایط حرارتی و کاهش وابستگی به سیستم های مکانیکی دارند. نتایج حاکی از آن است که تلفیق آگاهانه این عناصر با فناوری های نوین می تواند الگویی کارآمد، بومی محور و پایدار برای طراحی معماری معاصر در اقلیم گرم و خشک ارائه دهد و ضمن کاهش مصرف انرژی، به حفظ هویت فرهنگی نیز کمک کند.

کلیدواژه ها:

معماری پایدار ، اقلیم گرم و خشک ، طراحی اقلیمی ، معماری بومی ، بهینه سازی انرژی