تحلیل مولفه های حمل ونقل هوشمند در تحقق حمل ونقل پایدار شهری (مطالعه موردی: منطقه ۶ شهر تهران)

رشد سریع شهرنشینی و افزایش تقاضای سفر در کلان شهرها، چالش های متعددی از جمله ترافیک، آلودگی هوا، مصرف بالای انرژی و کاهش کیفیت زندگی شهری را به همراه داشته است. در این میان، حمل ونقل پایدار به عنوان یکی از راهبردهای اصلی توسعه شهری، با هدف کاهش پیامدهای منفی زیست محیطی، اجتماعی و اقتصادی سیستم حمل ونقل مطرح شده است. هم زمان، گسترش فناوری های نوین اطلاعات و ارتباطات، زمینه ساز شکل گیری مفهوم حمل ونقل هوشمند شهری شده که می تواند نقش موثری در تحقق اهداف حمل ونقل پایدار ایفا کند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل مولفه های حمل ونقل هوشمند در تحقق حمل ونقل پایدار شهری و با مطالعه موردی منطقه ۶ شهر تهران انجام شده است. این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–تحلیلی است و داده های موردنیاز آن از طریق مطالعات اسنادی، مرور ادبیات نظری و بررسی اسناد و گزارش های مرتبط با حمل ونقل شهری گردآوری شده است. در این راستا، مولفه های کلیدی حمل ونقل هوشمند استخراج و در ارتباط با ابعاد پایداری حمل ونقل مورد تحلیل قرار گرفته اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که مولفه هایی نظیر مدیریت هوشمند ترافیک، سامانه های حمل ونقل عمومی هوشمند، اطلاع رسانی لحظه ای سفر، و استفاده از داده های هوشمند در تصمیم گیری شهری نقش مهمی در بهبود کارایی سیستم حمل ونقل، کاهش آلودگی و ارتقای کیفیت سفرهای شهری دارند. نتایج این مطالعه بیانگر آن است که بهره گیری هدفمند از حمل ونقل هوشمند می تواند به عنوان ابزاری کارآمد در مسیر تحقق حمل ونقل پایدار در کلان شهر تهران مورد توجه سیاست گذاران و مدیران شهری قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

حمل ونقل پایدار ، حمل ونقل هوشمند شهری ، پایداری شهری ، مدیریت ترافیک ، منطقه ۶ شهر تهران