احیا و بازآفرینی فضاهای گمشده شهری با رویکرد توسعه پایدار (نمونه موردی شهر ارومیه)

تحولات سریع شهری در دهه های اخیر موجب شکل گیری فضاهایی در شهرها شده است که به دلیل فقدان کارکرد موثر، از چرخه حیات شهری خارج شده اند. این فضاها که اغلب بدون برنامه ریزی رها شده اند، می توانند پیامدهای منفی کالبدی، اجتماعی و زیست محیطی برای شهر به همراه داشته باشند. در این میان، بازآفرینی شهری به عنوان رویکردی کارآمد، امکان بهره گیری مجدد از ظرفیت های این فضاها را فراهم می کند. هدف این مقاله، تبیین نقش بازآفرینی فضاهای گمشده شهری در بهبود کیفیت محیط شهری و حرکت به سوی توسعه پایدار است. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی بوده و مبتنی بر بررسی و تحلیل مطالعات و تجربیات مرتبط است. نتایج نشان می دهد که توجه هدفمند به بازآفرینی این فضاها می تواند ضمن ارتقای کیفیت زندگی شهری، به افزایش سرزندگی، تقویت تعاملات اجتماعی و استفاده بهینه از منابع شهری منجر شود. در نهایت، بازآفرینی فضاهای گمشده به عنوان فرصتی موثر در راستای تحقق توسعه پایدار شهری مطرح می شود.

کلیدواژه ها:

احیا ، بازآفرینی ، فضای گمشده شهری ، توسعه پایدار