جایگاه هنر در معماری اسلامی و تاثیر آن بر ارتقاء هویت فرهنگی با تاکید بر بازآفرینی منظر شهری

هنر در معماری اسلامی، صرفا امری تزئینی نیست، بلکه تجلی کالبدی مفاهیم قدسی و جهان بینی توحیدی است که نقشی بنیادین در شکل دهی به کالبد شهر و هویت ساکنان آن ایفاء می کند. در سیر تحول تمدن اسلامی، هنر و معماری همواره به عنوان ابزاری برای پیوند میان ایمان انسانی و کالبد مادی عمل کرده و برخلاف رویکردهای صرفا ابداع گرایانه غربی، بر احیاء روح کمال و تداوم سنت های هویت بخش تاکید داشته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی جایگاه هنر در معماری اسلامی و تحلیل نقش آن در ارتقای هویت فرهنگی، به دنبال تبیین راهکارهایی برای بازآفرینی منظر شهری معاصر است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی بوده و جمع آوری اطلاعات به شیوه کتابخانه ای و بررسی اسناد و متون مرتبط انجام شده است. یافته های تحقیق نشان می دهد که هنراسلامی با بهره گیری از نمادها، آرایه ها و هندسه متعالی، نه تنها غنای بصری معماری را تضمین می کند، بلکه به عنوان مولفه ای هویت ساز، تداوم فرهنگی را در فضاهای شهری میسر می سازد. درنهایت، این مطالعه براین نکته تاکید دارد که برای برون رفت از بحران بی هویتی در شهرهای امروزی، بازآفرینی منظر شهری باید برپایه بازخوانی خلاقانه هنراسلامی و استخراج الگوهای معنایی آن صورت گیرد تا علاوه بر پاسخ گویی به نیازهای معاصر، حس تعلق و هویت فرهنگی جامعه نیز ارتقاء یابد.

کلیدواژه ها:

هنر ، معماری اسلامی ، تمدن اسلامی ، هویت فرهنگی ، بازآفرینی منظر شهری ، هنراسلامی