نقش سرمایه گذاری خصوصی در بازآفرینی کالبدی بافت های فرسوده: ارزیابی اقتصادی_فیزیکی با رویکرد پایدار(نمونه: اسلامشهر)

بازآفرینی شهری پایدار همواره به عنوان یکی از راهبردهای اصلی و مهم در توسعه شهری عمل کرده است؛ به طوری که این اساس کلیدی در ایران نیازمند پیوند موثر میان جنبه های کالبدی و به ویژه اقتصادی بوده است. بافت های فرسوده شهری به ویژه در اسلامشهر و شهرهای اقماری دیگر، همواره با چالش های اساسی نظیر ریزدانه بودن پلاک ها و کمبود زیرساخت و فرسودگی کالبدی در شهر مواجه بوده است. در این پژوهش با تکیه بر مطالعات صورت گرفته و با تمرکز بر نقش سرمایه گذاری خصوصی سعی بر ارزیابی اقتصادی فیزیکی بازآفرینی کالبدی در بافت فرسوده اسلامشهر پرداخته شده است؛ و سعی شده با روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از داده های میدانی و اسناد مشخص بر یافته ها تاکید شود و به این مهم اشاره کند که سرمایه گذاری خصوصی از طریق مشارکت ها و تحقیق (PPP) عمومی-خصوصی پلاک ها می تواند بازگشت سرمایه مناسب را ایجاد نماید درحالی که پایداری کالبدی در جهت بهبود زیرساخت ها و فناوری های عمومی را تقویت می کند، با پرداختن به مشوق های مالی و حقوقی و توجه ویژه به آن، سرمایه گذاری خصوصی را افزایش دهد؛ در این پژوهش با مطالعه موردی اسلامشهر، در محله شهرک امام حسین تجمع بیش از ۱۷۰۰ پلاک و صدور پروانه برای صدها واحد فرسوده نمونه ای موفق از این رویکرد می باشد؛ که خود می تواند به عنوان یک الگوی پیشنهادی در جهت بازآفرینی پایدار مطرح شود.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی شهری پایدار ، سرمایه گذاری خصوصی ، بافت فرسوده ، ارزیابی اقتصادی-فیزیکی ، اسلامشهر