تجلی معنویت در کالبد معماری مسجد امام اصفهان و تاثیر آن بر بازآفرینی کیفی منظر شهری میدان نقش جهان

کالبد معماری مسجد امام در مجموعه میدان نقش جهان اصفهان، فراتر از یک بنای مذهبی، به عنوان رکنی تاثیرگذار در شکل گیری منظر فرهنگی شهر عمل می کند که رسالت آن ایجاد بستر برای ادراک شهودی و تعالی بخشیدن به تجربه انسانی است. هدف از پژوهش پیش رو، واکاوی مولفه های کالبدی و نمادین مسجد امام و تحلیل چگونگی اثرگذاری این عناصر بر ارتقای کیفی منظر شهری در فرایند بازآفرینی است. دراین راستا، با بهره گیری از روش تحقیق کیفی و رویکرد تحلیلی-تفسیری، تعامل میان هندسه قدسی، سلسله مراتب ورود و بازی نور و سایه موردمطالعه قرار گرفته است تا نقش آن ها در بازتولید هویت معنایی میدان نقش جهان تبیین گردد. یافته های تحقیق گویای آن است که پیوند نظام مند میان الگوهای بصری و لایه های معنایی در این مسجد، منجربه خلق فضایی شده که با برانگیختن تعاملات روحی بازدیدکنندگان، کیفیت منظر شهری را از یک فضای کالبدی صرف به یک مکان رویداد معنوی، ارتقاء می دهد. نتایج نهایی نشان می دهد که در بازآفرینی بافت های تاریخی، بازخوانی الگوهای به کاررفته در مسجد امام می تواند راهبردی کلیدی برای برندسازی هویت محور و طراحی فضاهای شهری معاصر فراهم آورد که در آن، نیازهای معنوی و اجتماعی شهروندان به طور هم زمان در ساختار منظر پایدار شهری متجلی گردد.

کلیدواژه ها:

کالبد معماری ، مسجد امام ، میدان نقش جهان اصفهان ، بازآفرینی ، هویت