ارزیابی شاخص های کالبدی، اجتماعی و عملکردی در بازآفرینی بافت های فرسوده شهری

ارزیابی شاخص های کالبدی، اجتماعی و عملکردی در بازآفرینی بافت های فرسوده شهری، به عنوان یکی از مراحل کلیدی برنامه ریزی و تصمیم گیری در مداخلات شهری، تلاش می کند وضعیت موجود و میزان اثربخشی راهبردهای بازآفرینی را به صورت نظام مند و مبتنی بر شواهد سنجش کند. در بعد کالبدی، عواملی مانند کیفیت و ایمنی ساختمان ها، وضعیت زیرساخت ها و خدمات شهری، میزان تخریب و فرسودگی کالبدی، دسترسی پذیری و تداوم ساختارهای فضایی، و همچنین قابلیت نوسازی و مداخلات فضایی بررسی می شود. در بعد اجتماعی، شاخص هایی همچون ترکیب جمعیتی، میزان آسیب پذیری گروه های ساکن، سطح مشارکت و سرمایه اجتماعی، تغییرات انسجام اجتماعی، امنیت و احساس تعلق شهروندان، و اثرات اقتصادی–اجتماعی مداخله (از جمله ریسک جابه جایی یا کاهش دسترسی گروه های کم درآمد) مورد ارزیابی قرار می گیرد. در بعد عملکردی نیز، کارایی شبکه های حمل ونقل و پیاده راه ها، بهره وری کاربری های موجود، ارتقای دسترسی به خدمات و فعالیت ها، تاب آوری در برابر مخاطرات و پایداری کارکردی محدوده، و هم چنین عملکرد مدیریت شهری و کیفیت ارائه خدمات مدنظر قرار می گیرد. ترکیب این سه دسته شاخص، امکان سنجش جامع اثرات بازآفرینی، شناسایی شکاف ها و اولویت های مداخله، و ارائه چارچوبی برای پایش، اصلاح و تحقق اهداف توسعه پایدار شهری را فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

شاخص های کالبدی ، اجتماعی ، عملکردی ، بافت های فرسوده