نقش برنامه درسی روییدنی در بستر فناوری های نوین و اقتصاد هوشمند شهری: تحلیلی بر بازآرایی کارکرد مدرسه در عصر شهرهای هوشمند

تحول دیجیتال و گسترش شهرهای هوشمند، ساختارهای اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی جوامع را دگرگون ساخته و پیامدهای عمیقی برای نظام های آموزشی به همراه داشته است. اقتصاد هوشمند شهری که بر داده محوری، نوآوری فناورانه، کارآفرینی دیجیتال و شبکه های تعاملی استوار است، مستلزم تربیت شهروندانی با مهارت های شناختی پیچیده، تفکر سیستمی، سواد داده و توانایی حل مسئله در بسترهای واقعی شهری است. با این حال، بسیاری از برنامه های درسی رسمی همچنان با رویکردی متمرکز، محتوامحور و ایستا طراحی می شوند و از پیوند موثر با زیست بوم شهری فاصله دارند. هدف این پژوهش تبیین ظرفیت های برنامه درسی روییدنی در همسوسازی آموزش با فناوری های نوین و اقتصاد هوشمند شهری است. پژوهش حاضر از نوع کاربردی، با داده های کیفی و روش توصیفی–تحلیلی انجام شده است. جامعه پژوهش شامل ۳۰ منبع علمی بین سال های ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۶ و ۱۳۹۴ تا ۱۴۰۴ بوده که ۸ منبع مرتبط به صورت هدفمند انتخاب و تحلیل شده اند. یافته ها نشان می دهد که برنامه درسی روییدنی می تواند از طریق طراحی یادگیری مسئله محور شهری، پروژه های میان رشته ای فناورانه، تعامل مدرسه با اکوسیستم نوآوری شهری و بهره گیری از فناوری های داده محور، زمینه پرورش شهروندان خلاق، کارآفرین و مسئول در شهر هوشمند را فراهم آورد. این رویکرد، مدرسه را از نهادی منفصل به بخشی فعال از اقتصاد دانش بنیان شهری تبدیل می کند.

کلیدواژه ها:

برنامه درسی روییدنی ، شهر هوشمند ، اقتصاد هوشمند شهری ، فناوری های نوین ، مهارت های آینده