تاثیر محیط یادگیری پویا و مشارکت محور بر توسعه خلاقیت فراگیران

خلاقیت به عنوان یکی از مهم ترین مهارت های قرن بیست و یکم، نقش محوری در رشد فردی و اجتماعی دانش آموزان دارد. دوران تحصیل، دورانی طلایی برای شکل گیری پایه های تفکر خلاق، حل مسئله و کنجکاوی ذاتی کودکان و نوجوانان است و فضاهای یادگیری که این ویژگی ها را تقویت کنند، می توانند تاثیرات ماندگاری بر رشد همه جانبه آن ها داشته باشند. پژوهش حاضر به روش مروری و از نوع کتابخانه ای بر آن است تا به بررسی تاثیر محیط یادگیری پویا و مشارکت محور بر توسعه خلاقیت فراگیران بپردازد. طراحی محیط های یادگیری مشارکتی و پویا از جمله عوامل کلیدی در بهبود کیفیت آموزشی و افزایش خلاقیت دانش آموزان است. محیط های یادگیری نوآورانه، با در نظر گرفتن نیازها و علایق متفاوت یادگیرندگان، فضایی را فراهم می کنند که در آن دانش آموزان نه تنها محتوای درسی را بهتر فرا می گیرند، بلکه از یادگیری لذت می برند. این محیط های یادگیری پویا، که ویژگی هایی مانند انعطاف پذیری، تعامل فعال، استفاده از فناوری و فرصت های یادگیری تجربه محور را فراهم می آورند، می توانند انگیزش، کنجکاوی و تفکر انتقادی دانش آموزان را تقویت کنند. همچنین به عنوان بستری انعطاف پذیر، تعاملی و حمایتگر، می توانند کیفیت تجربه آموزشی دانش آموزان را از سطح دریافت منفعلانه اطلاعات به سطح مشارکت آگاهانه، تلاش هدفمند و پیشرفت تحصیلی ارتقا دهند.

کلیدواژه ها:

دانش آموزان ، خلاقیت ، محیط یادگیری ، مشارکت.