رابطه ادراک از رهبری خودشیفته با سایش اجتماعی با نقش میانجی بدبینی سازمانی در بین معلمان دوره ابتدایی شهرضا

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه ادراک از رهبری خودشیفته با سایش اجتماعی با نقش میانجی بدبینی سازمانی در بین معلمان دوره ابتدایی شهرضا بوده است. این پژوهش از نظر هدف از نوع پژوهش های کاربردی و از نظر ماهیت و روش، از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معلمان ابتدایی شهرضا به تعداد ۵۰۰ نفر بوده اند. حجم نمونه با توجه به جدول کرجسی و مورگان (۱۹۷۰) تعداد ۲۱۷ نفر انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه های استاندارد ادراک از رهبری خودشیفته از پرسشنامه آمس و همکاران (۲۰۰۶)، سایش اجتماعی دافی و همکاران (۲۰۰۲) و بدبینی سازمانی کالاگان و همکاران (۲۰۰۹) و به ترتیب با ۱۴، ۲۶ و ۱۳ سوال بوده است. روایی ابزار پژوهش، صوری -محتوایی و پایایی آن بر اساس آلفای کرونباخ به مقدار ۸۰/۰ مورد تایید واقع شد. داده های گردآوری شده بر اساس تحلیل مسیر معادلات ساختاری در نرم افزار Smart PLS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که ادراک از رهبری خودشیفته بر سایش اجتماعی در بین معلمان دوره ابتدایی شهرضا با ضریب اثرگذاری ۶۵۰/۰، ادراک از رهبری خودشیفته بر بدبینی سازمانی در بین معلمان دوره ابتدایی شهرضا با ضریب اثرگذاری ۷۲۵/۰ و بدبینی سازمانی بر سایش اجتماعی در بین معلمان دوره ابتدایی شهرضا با ضریب اثرگذاری ۳۱۳/۰ تاثیر مثبت و معناداری داشته است. همچنین نتایج آزمون سوبل نشان داد که ادراک از رهبری خودشیفته بر سایش اجتماعی با نقش میانجی بدبینی سازمانی در بین معلمان دوره ابتدایی شهرضا با مقدار معناداری ۲۰۶/۱۱ تاثیر مثبت و معناداری داشته است.

کلیدواژه ها:

ادراک از رهبری خودشیفته ، سایش اجتماعی ، بدبینی سازمانی معلمان دوره ابتدایی شهرضا.