بررسی آسیب دز یونساز کل در مدار ارتفاع کم با استفاده از داده های دریافت شده از محموله های تشعشعی یک میکروماهواره

محیط تشعشعی ماموریت های فضایی عامل بروز آسیب های متنوعی بر مواد و قطعات الکترونیکی استفاده شده در فضاپیماها می باشد. این آسیب ها تاکنون منشاء بروز خرابی های متعدد و حتی از دست رفتن کامل چندین ماموریت فضایی بوده اند. براین اساس شناسایی این محیط از حیث توع، انرژی و شار پرتوها بسیار اهمیت داشته و کمک شایانی به طراحان تجهیزات فضایی به منظور جبران یا کاستن اثرات مخرب این محیط پرتویی خواهد داشت. به همین دلیل از سال های آغازین ارسال ماهواره به فضا تاکنون استفاده از محموله های تشعشعی برای شناسایی این محیط و مدل سازی آن ادامه داشته است. این مقاله به تحلیل داده های یک میکروماهواره عملیاتی میپردازد که با هدف تثبیت چندین فناوری به فضا پرتاب شده است. محموله اصلی این ماهواره دو عدد دزیمتر برای اندازه گیری دز یونساز کل در مدار LEO است. براساس داده های دریافتی از ابتدای پرتاب ماهواره تاکنون (به مدت یکسال) مقدار دز یونساز کل در داخل و خارج از ماهواره به ترتیب برابر rad ۶۵ و krad۱ بوده است. با انجام شبیه سازی، مقدار ضخامت حفاظ معادل با پلتفرم ماهواره برابر ۱۰ میلیمتر آلومینیوم می باشد. علاوه بر این داده های اخذ شده از ماهواره به خوبی تاثیر دو طوفان خورشیدی از مرتبه G۵ را که طی مدت فوق رخ داده اند را ثبت و نشان می دهد که هر طوفان خورشیدی می تواند مقدار دز را برای قطعات نصب شده در بیرون از ماهواره طی چند روز بیش از rad۳۰۰ افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

محموله تشعشعی ، دزیمتر ، دز یونساز کل ، طوفان خورشیدی