تجارت سنگ های قیمتی و نیمه قیمتی بین ایران و هند (با تکیه بر سنگ عقیق خراسان)

روابط تجاری ایران و هند از طریق دریا و خشکی همیشه پابرجا بوده است. از گذشته سلاطین به منظور زیبا ساختن پایتخت های خود دست به اعمال بزرگی همچون اکتشاف و استخراج سنگ های قیمتی و نیمه قیمتی در سرزمین خود می زدند؛ البته تجارت سنگ های قیمتی و نیمه قیمتی یکی از مهم ترین روابط تجاری بین ایران با کشور هند از گذشته تا کنون بوده است. رویکرد تحقیق حاضر کیفی، روش تحقیق توصیفی- تحلیلی است و داده های بر پایه منابع کتابخانه ای و تحقیق میدانی (مصاحبه و مشاهده) گردآوری شده است. مهم ترین پرسش این پژوهش عبارت است از: روابط تجاری ایران و هند در زمینه جابجایی سنگ های قیمتی به خصوص سنگ عقیق خراسان چگونه است؟. نتایج تحقیق حاکی از آن است که مسیر های دریایی از گذشته دور از طریق اقیانوس هند، دریای عمان و خلیج فارس از طریق بنادر سیراف، هرمز، گمبرون (بندرعباس)، بوشهر بوده و هم اکنون بندر چابهار می باشد. مسیر خشکی از طریق مرو (خراسان) قندهار تا هند ادامه داشته است. در گذشته تجارت سنگ های قیمتی و نیمه قیمتی به خصوص سنگ عقیق از هند به ایران منتقل می شده؛ این تجارت مسلما دو سویه بوده است، بطوری که در برهه ای از زمان، فیروزه از خراسان به هند صادر می شده است.

کلیدواژه ها:

سنگ عقیق ، تجارت ، هند ، خراسان ، ایران