بررسی روانشناختی عنصر عشق در رمان یک عاشقانه آرام اثر نادر ابراهیمی با تاکید بر نظریه کنش کامل کارل راجرز

کارل راجرز، روان شناس انسان گرا در نظریه خویش با تاکید بر میدان تجربی افراد، پنج مولفه مشخص جهت تعریف کنش کامل ارائه کرده است. پژوهش حاضر با بهره گیری از الگوی راجرز، رمان یک عاشقانه آرام نادر ابراهیمی را به شیوه تحلیلی-توصیفی به بوته نقد نهاده و در پی پاسخگویی به این پرسش اصلی است که عشق در رمان یک عاشقانه آرام چه ارتباط و تناسبی با الگوی کنش کامل راجرز دارد؟ یافته های پژوهش نشان می دهد تجربه پذیری عامل موثر در حفظ تازگی و طراوت عشق در این رمان است. عشق، ارتباط مستقیم با ارگانیزم طبیعی افراد دارد و نمایانگر عواطف ذاتی نوع آدمی ست. در رمان حاضر، تمایل به آزادی به ویژه در کنش معشوق مشهود است و بر این نکته تاکید می کند که عشق ورزی باید در بستری از احترام به تفاوت های فردی رخ دهد. وجود نگاه عاشقانه نسبت به امور ساده و جزئی در زندگی روزمره مطابق با الگوی راجرز، حکایت از زندگی هستی بخش در کنش عاشقانه زوج ایرانی در رمان دارد. همچنین خلاقیت، به عنوان بالغ ترین شاخصه رفتاری در الگوی کنش کامل، در زندگی عاشقانه زوج ایرانی به اشکال گوناگون نمود یافته است.عشق در این رمان با نظام انسانگرایی ارتباط دارد

کلیدواژه ها:

« نقد روان شناختی ، کارل راجرز ، یک عاشقانه آرام ، نادر ابراهیمی