<span lang="FA">نقش توانمندی منشی زبان آموزان در پیش بینی پایستگی تحصیلی، عزم در یادگیری زبان دوم و علاقه به یادگیری آن: رویکرد مدل سازی معادلات ساختاری

هدف: در حالی که پژوهش های روانشناسی مثبت پیامدهای مهمی در زمینه فراگیری زبان دوم داشته اند، همچنان یک دغدغه مهم وجود دارد و آن درک منابع شخصی است که به زبان آموزان اجازه می دهد نه فقط از عهده چالش ها برآیند بلکه در مواجهه با آن ها پیشرفت کنند. پژوهش حاضر با تکیه بر رواشناسی مثبت گرا، به دنبال بررسی نقش پیش بینی کننده توانمندی منشی زبان آموزان به عنوان منابع فردی مثبت در فضای آموزشی بر روی تقویت پایستگی تحصیلی، پشتکار و علاقه مندی در یادگیری زبان دوم است. روش پژوهش: برای دستیابی به این هدف از طریق تحلیل مدل سازی معادلات ساختاری، ۵۳۰ دانشجوی ایرانی به صورت تصادفی انتخاب شدند. داده ها با بهره گیری از نرم افزار آماری SMART-PLS ۳ تحلیل شد تا تاثیر مستقیم و غیرمستقیم میان متغیرها مورد آزمون قرار گیرد. یافته ها: نتایج نشان داد توانمندی منشی به طور مثبت و معناداری، پایستگی تحصیلی و تا حد کمی عزم در یادگیری زبان دوم را پیش بینی کرده بودند و هیچ نقشی در پیش بینی علاقه مندی به یادگیری زبان دوم نداشتند. با این حال، توانمندی منشی از طریق یک مسیر واسطه ای مهم، یعنی عزم در یادگیری زبان دوم، به طور مثبت بر علاقه تاثیر گذاشت. علاوه بر این، پایستگی تحصیلی، در حالی که به توانایی زبان آموز در مدیریت چالش های تحصیلی روزانه کمک می کند، تاثیر منفی معناداری بر علاقه نشان می دهد. نتیجه گیری: این نشان دهنده یک رابطه پیچیده است که در آن دانش آموزانی که در مواجهه با مشکلات تاب آوری دارند، ممکن است لزوما یادگیری زبان انگلیسی را به تنهایی لذت بخش ندانند.

کلیدواژه ها:

توانمندی منشی ، پایستگی تحصیلی ، عزم در یادگیری زبان دوم ، علاقه ، روانشناسی مثبت گرا در فراگیری زبان دوم