نقد دیدگاه وهابیت در اتهام غلو به شیعه در اعتقاد به قدرت های غیبی اهل بیت(ع) باتکیه بر کلام عقلی و استدلالی

وهابیت با تفسیر ظاهری از توحید افعالی، هرگونه تصرف یا علم غیبی را ویژه خدای متعال می داند و نسبت آن به اولیای الهی را خروج از مرز توحید می پندارند. چالش بنیادی در این میان، خلط میان قدرت استقلالی و قدرت ماذون الهی و نیز بی توجهی به نظام وساطت اراده الهی در عالم است؛ موضوعی که منشا اختلاف مفهومی میان دو مکتب نیست، بلکه نزاعی مصداقی در تعیین محل این قدرت هاست. پژوهش حاضر با روش توصیفی - تحلیلی، و با بهره گیری از منابع قرآنی، روایی و عقل فلسفی، این مبانی را بازخوانی و نقد کرده است. نتایج تحقیق نشان می دهد که باور به قدرت های غیبی به اذن الهی نه تنها منافاتی با توحید ندارد، بلکه بر آن استوار است؛ زیرا قرآن کریم، اعطای قدرت غیرعادی را به بندگان خاص خداوند تصریح می کند. تحلیل روایات اهل سنت مانند واقعه «یا ساریه الجبل»، پذیرش ضمنی همین قدرت ها را ازسوی سلفیان نشان می دهد. از دیدگاه عقل نیز ولایت تکوینی در امتداد اراده خداوند معنا می یابد، نه در عرض آن. بنابراین نتیجه نهایی پژوهش تاکید می کند که اتهام غلو بر شیعه در این باب بی اساس است و اعتقاد به قدرت ماذون اهل بیت(ع)، تجلی توحید افعالی و ایمان به نظام الهی در هستی است

کلیدواژه ها:

غلو ، وهابیت ، قدرت های غیبی اهل بیت(ع) ، ولایت تکوینی ، توحید افعالی