بررسی اثر گامیترومایسین و جنتامایسین بر برخی ویتامین ها و شاخص های سرمی در موارد تحت درمانگاهی و درمانگاهی پاراتوبرکولوز گاوهای شیری

پاراتوبرکولوز یک بیماری مزمن و پیشرونده روده ای در نشخوارکنندگان است که توسط Mycobacterium avium زیرگونه paratuberculosis (MAP) ایجاد می شود و با کاهش تولید شیر، مرگ ومیر، حذف زودهنگام دام ها و خسارات اقتصادی گسترده همراه است . در حال حاضر درمان قطعی برای این بیماری وجود ندارد و تلاش های درمانی با آنتی بیوتیک ها نتایج محدود و متناقضی به همراه داشته است. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر تجویز گامیترومایسین و جنتامایسین بر تیتر آنتی بادی، و سطوح سرمی برخی ویتامین ها و پارامترهای بیوشیمیایی در موارد درمانگاهی و تحت درمانگاهی پاراتوبرکولوز در گاوهای شیری است . این مطالعه بر روی ۴۰ راس گاو شیری مثبت الایزا (۲۰ راس درمانگاهی و ۲۰ راس تحت درمانگاهی) که به ۴ گروه ۱۰ راسی تقسیم شدند انجام شد. به صورت هفتگی و به مدت ۸ هفته این دام های تحت درمان آنتی بیوتیک های ذکر شده قرار گرفتند. در طی درمان کاهش تیتر آنتی بادی و افزابش سطح سرمی ویتامین B۱۲ در گروه جنتامایسن به ویژه در گروه درمانگاهی معنی دار بود. بین سطح سرمی ویتامین B۱۲ و ویتامین D با سطح سمی آنتی بادی MAP همبستگی منفی مشاهده شده. همچنین در طی این مدت تغییر بیومارکرهای کلیوی قابل توجه نبود. بر اساس این مطالعه جنامایسین اثر درمانی بیشتری نسبت به گامیترومایسین روی پاراتوبرکولوز درمانگاهی و تحت درمانگاهی گاوهای شیری نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

واژه های کلیدی: پاراتوبرکولوز ، گاو شیری ، گامیترومایسین ، جنتامایسین ، ویتامین D