عوامل موثر بر دفاع و امنیت پایدار در مناطق مرزی استان کرمانشاه

زمینه و هدف: امنیت مرزی در استان های غربی ایران، به ویژه کرمانشاه، تحت تاثیر تهدیدات ترکیبی برون مرزی و درون زا است. این پژوهش با هدف شناسایی و اولویت بندی مولفه های موثر بر دفاع و امنیت پایدار در مناطق مرزی استان کرمانشاه و ارائه پیشنهادهای سیاستی انجام شد. روش: پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی و از نظر ماهیت و نحوه گردآوری داده ها کیفی از نوع آمیخته ی اکتشافی (کیفی-کمی) می باشد. در مرحله کیفی، با بهره گیری از روش کتابخانه ای-اسنادی، شاخص های اولیه استخراج و سپس با تکنیک دلفی و مشارکت ۱۵ خبره از سه گروه دانشگاهی، اجرایی و امنیتی-انتظامی، بومی سازی و پالایش گردید. در مرحله کمی، اهمیت نسبی شاخص های نهایی با استفاده از فرآیند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) و نرم افزار Expert Choice ۱۱ محاسبه شد. برای تامین سازگاری قضاوت ها، نرخ ناسازگاری (CR) هر ماتریس کنترل شد. یافته ها: یافته ها نشان داد مولفه های عملکرد ضعیف نهادهای امنیتی و مرزبانی (۰.۲۲۷)، بی ثباتی سیاسی و امنیتی ناشی از همسایگان (۰.۱۱۲) و منازعات قومی و مذهبی و حس تبعیض (۰.۱۰۵). در میانه طیف: عدم توسعه و محرومیت (۰.۰۸۲)، قاچاق کالا، سلاح و مواد مخدر (۰.۰۸۱) و تردد غیرمجاز مرزی (۰.۰۷۶). سایر شاخص ها شامل بیکاری، مهاجرت کاری، کمبود زیرساخت های فرهنگی–آموزشی، و عدم بهره گیری از ظرفیت بازارچه ها و گردشگری وزن های پایین تری گرفتند. نتیجه گیری:امنیت پایدار مرزی صرفا محصول توان سخت نیست؛ حکمرانی موثر، هماهنگی نهادی و مداخلات توسعه محور شرط های کلیدی کاهش تهدیدات ترکیبی اند. ایجاد کارگروه یکپارچه امنیت–توسعه مرزی، نوسازی سامانه های نظارتی و کنترل تردد، توانمندسازی اقتصادی مرزنشینان، تقویت زیرساخت های فرهنگی–آموزشی و دیپلماسی مرزی برای هم افزایی با همسایگان مولفه های هستند که در کاهش تهدیدات شناسایی کارساز خواهند بود.

کلیدواژه ها:

دفاع ، امنیت پایدار ، مناطق مرزی ، استان کرمانشاه ، مدل AHP