معیار دینداری فرد و جامعه بر مبنای فرهنگ قرآنی و روایات اسلامی

از جمله مباحث مهمی که آیات و روایات متعدد با عناوین مختلف به آن اشاره کرده، خصوصیات افراد دیندار است. تتبعات و نوشته های متعددی نیز در زمینه معیار دینداری به رشته تحریر درآمده که تمرکز محققان بر گردآوری ویژگی های دینداران بوده است. با تتبع در نوشتارها به دست می آید که در این پژوهش ها، از اساس و معیار دینداری غفلت شده، یا به درستی و دقت به آن توجه نگردیده است. مسئله اصلی پژوهش حاضر، تبیین معنای واقعی دیندار و ویژگی های وی با استناد به آیات قرآن و تفاسیر متکی به این کتاب مقدس و بهره مندی از روایات با استفاده از روش توصیفی تحلیلی است. رهیافت پژوهش آن است که آنچه رکن دینداری محسوب می شود، پذیرش ولایت ولی الهی و امامان معصوم بعد از اقرار به توحید و پذیرش نبوت است. اگر این مهم واقع شود، مقوله آزمایش و امتحان معنا می یابد؛ اما بدون آن هرگز صلاحیتی برای ورود در آزمون الهی و ارتقای رتبه وجود ندارد. بنابراین معیارهای دیگری که در آیات و روایات بدان ها اشاره شده است، در رتبه بعد از این معیار اصلی قرار می گیرد. در این نوشتار سعی شده است ملاک مذکور و جایگاه آن در دینداری فرد و جامعه بررسی شود

کلیدواژه ها:

دینداری ، فرهنگ اسلامی ، امتحان الهی ، ولایت