ارائه چهارچوبی نو برای مفهوم تاب آوری در تهدید نرم

تهدید نرم به دلیل ماهیت تدریجی، چندلایه و پنهان خود، از مهم ترین چالش های امنیتی عصر جدید به شمار می آید و با هدف قرار دادن بنیان های هویتی، فرهنگی و اجتماعی، پایداری ملی کشورها را متاثر می سازد. در چنین شرایطی، پرداختن به مفهوم تاب آوری و ارائه چارچوب هایی برای افزایش توان جامعه در مواجهه با این تهدیدات، ضرورتی راهبردی است. هدف اصلی این پژوهش، طراحی و تبیین چارچوبی نوین برای فهم و سنجش تاب آوری در برابر تهدیدات نرم است؛ چارچوبی که با الهام از الگوهای تاب آوری در حوزه مدیریت بلایا و مخاطرات طبیعی، تلاش می کند قابلیت انطباق، ظرفیت بازیابی و توان مقاومت جامعه را در برابر فشارهای نرم افزاری تحلیل کند. این تحقیق از نظر ماهیت، توسعه ای–کاربردی است و در آن از روش ترکیبی مطالعه اسنادی و تحلیل دیدگاه های خبرگان استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که شناسایی و استخراج مولفه ها و شاخص های کلیدی تاب آوری می تواند نقش تعیین کننده ای در ارتقای دکترین مربوط به تهدید نرم داشته باشد. با ایجاد یک نظام شاخص گذاری دقیق و چندبعدی، امکان ارزیابی وضعیت جامعه در چهار سطح «تاب آور»، «نسبتا بحرانی»، «مستعد بحران» و «بحرانی» فراهم می شود. این نظام سنجش به تصمیم گیران کمک می کند تا با درک سریع تر و دقیق تر از شرایط، پیش از بروز بحران های امنیتی بالقوه، اقدامات پیشگیرانه، اصلاحی و کنترلی لازم را اتخاذ کنند و از گسترش پیامدهای مخرب جلوگیری شود.کلیدواژه ها: تهدید نرم، تاب آوری، مولفه های تهدید نرم، شاخص های تهدید نرم، مطالعات امنیتی.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: تهدید نرم ، تاب آوری ، مولفه های تهدید نرم ، شاخص های تهدید نرم ، مطالعات امنیتی