میهن پرستی به مثابه وظیفه از دیدگاه تقلیل گرایانه ایگور پریموراتز

ایگور پریموراتز با نگاهی تحلیلی و انتقادی به بررسی مفهوم میهن پرستی و جایگاه آن در اخلاق اجتماعی پرداخته است. او با تفکیک میان میهن پرستی و ملی گرایی، میهن پرستی را نوعی «نگرانی ویژه» نسبت به کشور و هم وطنان تعریف کرده و استدلال های رایج برای اعلام میهن پرستی به عنوان یک وظیفه اخلاقی را بررسی و رد می کند. به عقیده وی میهن پرستی نه یک وظیفه اخلاقی و نه یک فضیلت شایسته، بلکه یک انتخاب اخلاقی مشروط و مجاز است، به شرط آنکه چهار ویژگی اخلاقی اساسی را رعایت کند: غیرانحصاری بودن، تقدم انسان دوستی بر منافع ملی، انتقادپذیری و خود محور نبودن. او نشان می دهد که هیچ یک از استدلال های رایج، مانند سپاس گزاری، تعهد متقابل یا سودمندی جمعی، نمی توانند به طور قانع کننده میهن پرستی را به یک وظیفه اخلاقی تبدیل کنند. میهن پرستی، اگر چه از نگاه پریموراتز، فضیلت و یا وظیفه اخلاقی محسوب نمی شود، اما در صورتی که در چهارچوب اصول اخلاقی و انسانی قرار گیرد، پسندیده و قابل دفاع است. مقاله پیش رو، با شیوه نگارشی توصیفی تحلیلی و به شیوه کتابخانه ای جمع آوری شده که با بهره گیری آثار و منابع مکتوب، می تواند به بازاندیشی فلسفه اخلاقی میهن پرستی و تمایز آن از ملی گرایی افراطی کمک کند.

کلیدواژه ها:

ایگور پریموراتز ، میهن پرستی ، ملی گرایی ، وظیفه اخلاقی ، سپاس گزاری ، تعهد متقابل