مفهوم سازی صمیمیت زناشویی براساس آیات و روایات
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 60
فایل این مقاله در 40 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IPF-2-4_005
تاریخ نمایه سازی: 17 مهر 1405
چکیده مقاله:
چکیده گستردهمقدمه و اهداف: صمیمیت زناشویی یکی از بنیادی ترین مولفه های کیفیت روابط همسران و از مهم ترین پیش بین های رضایت، ثبات و سلامت خانواده به شمار می رود. پژوهش های روان شناختی نشان داده اند که این سازه با ابعاد مختلف عملکرد زوجین، از جمله کیفیت ارتباط، سازگاری، سلامت روان و پایداری زندگی مشترک ارتباطی نزدیک دارد. با وجود گسترش مطالعات در این حوزه، هنوز درباره ماهیت، تعریف و ابعاد صمیمیت زناشویی اجماع نظری وجود ندارد. در ادبیات روان شناسی، صمیمیت گاه به عنوان یک تجربه هیجانی، گاه به مثابه یک ویژگی تعاملی و در برخی دیدگاه ها به عنوان یک نیاز اساسی انسان مفهوم سازی شده است. همچنین، الگوهای ارائه شده برای ابعاد صمیمیت تفاوت های چشمگیری با یکدیگر دارند و مولفه هایی متفاوت را برای آن پیشنهاد کرده اند؛ موضوعی که به ابهام در تعریف عملیاتی، اندازه گیری و تبیین این سازه انجامیده است. مرور پژوهش های داخلی نیز نشان می دهد که بخش عمده مطالعات بر عوامل موثر بر صمیمیت، آموزش و مداخلات ارتقایی یا تدوین ابزارهای سنجش مبتنی بر چارچوب های رایج روان شناسی متمرکز بوده اند. هرچند در سال های اخیر تلاش هایی برای بهره گیری از متون اسلامی در تبیین صمیمیت زناشویی انجام شده است، اما همچنان مفهوم سازی این سازه بر پایه مبانی معرفتی اسلام با ابهام های نظری به ویژه در تعیین معادل مفهومی صمیمیت، مرزبندی آن با مفاهیمی مانند محبت، مودت، انس و الفت، و تبیین ساختار ابعاد آن روبه رو است.بر این اساس، هدف پژوهش حاضر مفهوم سازی صمیمیت زناشویی بر اساس آیات قرآن کریم و روایات معصومان(ع)، شناسایی هسته معنایی و معادل دقیق این مفهوم در منابع اسلامی، و تبیین ابعاد و مولفه های آن در قالب یک مدل مفهومی منسجم است؛ مدلی که بتواند مبنایی نظری برای توسعه پژوهش های روان شناسی خانواده، طراحی ابزارهای بومی سنجش و تدوین مداخلات آموزشی و مشاوره ای مبتنی بر آموزه های اسلامی فراهم آورد.روش: پژوهش حاضر با هدف مفهوم سازی صمیمیت زناشویی در چارچوب آموزه های اسلامی، با استفاده از روش تحلیل کیفی محتوای متون دینی انجام شد. داده های پژوهش از طریق مطالعه نظام مند منابع لغوی، آیات قرآن کریم، روایات معتبر، منابع تفسیری و ادبیات علمی مرتبط با صمیمیت زناشویی گردآوری شدند. فرایند تحلیل در پنج مرحله پیوسته اجرا شد. در مرحله نخست، با مشاهده نظام مند، قلمرو پژوهش تعیین و معادل ها، واژگان هم خانواده و شواهد مرتبط با مفهوم صمیمیت در منابع اسلامی و روان شناختی شناسایی و گردآوری شد. در مرحله دوم، منابع منتخب به صورت مکرر و عمیق مطالعه شدند تا کاربردهای واژگانی و مفهومی اصطلاحات در بافت های مختلف، با توجه به سیاق آیات، روایات، تحلیل های لغوی و دیدگاه های تفسیری، تبیین شود. در مرحله سوم، مفاهیم استخراج شده بر اساس شباهت های معنایی، روابط درونی و سطح انتزاع، بدون تحمیل چارچوب نظری از پیش تعیین شده، طبقه بندی و سازمان دهی شدند و مقوله های اصلی شکل گرفتند. در مرحله چهارم، اعتبار یافته ها با بهره گیری از روش کیفی تراکمی (QIC-KV) مبتنی بر قاعده «تراکم ظنون» ارزیابی شد. در این مرحله، یافته ها بر اساس دو شاخص «متقن بودن» شامل استنادپذیری و انسجام درونی، و «مفید بودن» شامل قابلیت تبیین روان شناختی و کاربردپذیری نظری، مورد ارزیابی قرار گرفتند و تنها مفاهیم برخوردار از پشتوانه کافی در تحلیل نهایی حفظ شدند. در مرحله پایانی، مفاهیم اعتبارسنجی شده با یکدیگر تلفیق و روابط میان آن ها تبیین شد و در نهایت، مدل مفهومی صمیمیت زناشویی با تعیین هسته معنایی و ابعاد اصلی آن در چارچوب نظام معنایی اسلام صورت بندی و گزارش شد.نتایج: یافته های پژوهش نشان داد که یکی از چالش های اساسی در ادبیات صمیمیت زناشویی، خلط این مفهوم با مفاهیمی مانند محبت، مودت، انس، الفت و عشق است. بررسی تطبیقی منابع لغوی و متون اسلامی نشان داد که نزدیک ترین معادل واژه Intimacy در زبان عربی، «حمیمیت» است که از ریشه «ح م م» مشتق شده است. تحلیل لغت نامه های معتبر، آیات قرآن کریم و روایات نشان داد که با وجود کاربردهای متنوع این ریشه در معانی مختلف، هسته معنایی مشترک همه آن ها «قرب، نزدیکی و پیوند عمیق» است. این قرب در روابط انسانی به صورت نزدیکی عاطفی، خویشاوندی و پیوند وجودی، و در سایر کاربردها به معنای نزدیک شدن به نهایت شدت یا تاثیر ظاهر می شود. بر این اساس، «قرب» به عنوان هسته سازمان دهنده مفهوم صمیمیت زناشویی در چارچوب اندیشه اسلامی شناسایی شد.بر پایه این هسته معنایی، تحلیل نظام مند آیات و روایات مرتبط با روابط همسران نشان داد که صمیمیت زناشویی در اسلام سازه ای چندبعدی است که در هفت بعد به هم پیوسته تجلی می یابد: صمیمیت فیزیکی، عاطفی، شناختی، ارتباطی، جنسی، مشارکتی و معنوی. هر یک از این ابعاد با مستندات قرآنی و روایی پشتیبانی می شود و شاخص هایی مانند هم زیستی آرام، مودت و رحمت، شناخت و مشورت، معاشرت به معروف و گفت وگو، رابطه جنسی مشروع همراه با کرامت و نیت الهی، همکاری و مسئولیت پذیری در زندگی مشترک، و همراهی در مسیر رشد معنوی را در بر می گیرد. اعتبارسنجی یافته ها با روش کیفی تراکمی (QIC-KV) و ارزیابی خبرگان نیز نشان داد که ساختار هفت بعدی استخراج شده از انسجام مفهومی، استنادپذیری دینی و قابلیت تبیین روان شناختی مطلوب برخوردار است و پس از اعمال اصلاحات پیشنهادی، به عنوان مدل نهایی صمیمیت زناشویی تثبیت شد.بحث و نتیجه گیری: یافته های این پژوهش نشان داد که مفهوم صمیمیت زناشویی در منابع اسلامی را نمی توان صرفا با مفاهیمی مانند محبت، مودت، انس یا عشق معادل دانست، بلکه نزدیک ترین معادل مفهومی آن «حمیمیت» است که بر پایه تحلیل ریشه «ح م م» بر معنای «قرب و نزدیکی» استوار است. این یافته، مبنایی نو برای بازتعریف صمیمیت زناشویی در چارچوب اندیشه اسلامی فراهم می کند و نشان می دهد که صمیمیت، پیش از آنکه مجموعه ای از احساسات یا رفتارها باشد، نوعی «قرب وجودی» میان زن و شوهر است که در ساحت های مختلف زندگی مشترک تجلی می یابد. از این منظر، ابعاد فیزیکی، عاطفی، شناختی، ارتباطی، جنسی، مشارکتی و معنوی، مولفه هایی مستقل و پراکنده نیستند، بلکه لایه های به هم پیوسته یک حقیقت واحد به شمار می روند که حول محور قرب شکل می گیرند.این صورت بندی، در مقایسه با الگوهای رایج روان شناسی، تفاوتی بنیادین دارد؛ زیرا در حالی که بسیاری از نظریه ها صمیمیت را عمدتا در سطح تجربه هیجانی، نیاز روان شناختی یا تعاملات بین فردی تبیین می کنند، مدل حاضر با تکیه بر مبانی معناشناختی و انسان شناختی اسلام، چارچوبی مفهومی و هنجاری برای فهم صمیمیت ارائه می دهد. بر این اساس، نزدیکی مطلوب در زندگی زناشویی تنها به شدت پیوند عاطفی محدود نمی شود، بلکه با رشد اخلاقی، مسئولیت پذیری، آرامش، مودت، رحمت و تعالی معنوی پیوند می یابد.در مجموع، مدل هفت بعدی ارائه شده، با برخورداری از پشتوانه لغوی، قرآنی و روایی، می تواند مبنایی بومی و منسجم برای توسعه نظریه های روان شناسی خانواده در چارچوب اسلامی فراهم آورد. همچنین این مدل ظرفیت مناسبی برای طراحی ابزارهای بومی سنجش صمیمیت، تدوین برنامه های آموزشی و مشاوره ای و انجام پژوهش های تجربی به منظور آزمون روابط میان ابعاد مختلف صمیمیت زناشویی و پیامدهای آن در کیفیت زندگی خانوادگی دارد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمدصادق شجاعی
استادیار، پژوهشگاه بین المللی المصطفی، قم، ایران
علی عسگری
رییس مرکز پژوهشی روان سنجی هوشبهر، تهران، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :