واکاوی وضعیت بیع موی طبیعی

علی رغم این که در خصوص معامله اعضای بدن انسان پژوهش های زیادی صورت گرفته است، اما در خصوص وضعیت معامله موی طبیعی پژوهش علمی مشاهده نشده است؛ مسئله مستحدثه ای که به ظاهر نمی توان بر آن اشکالی وارد کرد، اما موجب بروز اختلافاتی بین فقها شده است، با این توضیح که در نظام حقوقی ایران و فقه امامیه، خریدوفروش موی طبیعی انسان مشروط بر رعایت شرایط صحت قرارداد، با منع قانونی، شرعی یا اخلاقی مواجه نیست. اما برخی از فقهای اهل سنت با دیدگاه های مخالف بر این باورند که فروش و استفاده از موی انسان به دلیل تعارض با اصل احترام به کرامت انسانی و لزوم حفظ شان انسان جایز نیست. با این حال، با توجه به این که مفاهیم کرامت و اهانت، نسبی و وابسته به زمان و مکان بوده و با در نظر گرفتن تغییرات عرفی جامعه، پویایی دین اسلام در مواجهه با مسائل نوپدید و نیازهای روز جامعه می توان این دیدگاه ها را تعدیل نمود. این تحقیق با بررسی منابع فقهی و حقوقی مرتبط، به ایرادات مخالفان فروش موی انسان پاسخ داده و ابهاماتی را که به دلیل نوظهور بودن موضوع و نبود حکم قانونی مشخص در این زمینه وجود دارد، روشن ساخته است؛ ابهاماتی چون شرایط خاص این نوع معاملات، حکم فروش موی زن بدون اجازه شوهر، فروش موی افراد محجور توسط اولیا و سرپرستان، معامله موی طبیعی بین زن و مرد و بالعکس.

کلیدواژه ها:

بیع مو ، معاملات جایز ، فروش اجزای بدن ، مالکیت بر جسم ، کرامت انسانی