مقایسه کارآیی کنه شکارگر Neoseiulus californicus (Acari: Phytoseiidae) پرورش یافته روی چند گرده گیاهی

کنه شکارگر(McGregor)  Neoseiulus californicus یکی از شکارگرهای موثر در مهار بسیاری از آفات به ویژه در گلخانه­ها است. دشمن طبیعی موثر دارای خصوصیاتی مانند توانایی جست وجوگری بالا، وابستگی به تراکم، توانایی افزایش سریع جمعیت در تراکم پایین شکار هستند. در این پژوهش، کارآیی کنه­های پرورش یافته روی گرده ذرت، خرما، آفتابگردان و گردو به همراه کنه انباری(Schrank)  Tyrophagus putrescentiae بررسی شد. برای ارزیابی کارآیی، ترجیح میزبانی، میزان شکارگری و واکنش تابعی انجام گردید. میزان شکارگری کنه N. californicus پرورش یافته روی گرده­های مورد آزمون و کنه انباری به مدت یک، ۵ و ۲۰ نسل، از تخم کنه Koch  Tetranychus urticae مقایسه شد. میزان شکارگری و ترجیح میزبانی جمعیت­ها نیز از کنه تارتن و واکنش تابعی آن ها روی تراکم­های مختلف تخم کنه تارتن بررسی گردید. مدت زمان پرورش کنه شکارگر روی میزان شکارگری تاثیر نداشت. کمترین میزان شکارگری از پوره و بالغین کنه تارتن، برای افرادی که روی گرده آفتابگردان پرورش یافتند، گزارش شد و بیشترین میزان شکارگری در جمعیت پرورش یافته روی گرده خرما و گرده گردو به دست آمد. بالغین جمعیت­های پرورش یافته به پوره سن یک ترجیح بیشتری داشتند، درحالی که بین جمعیت­ها اختلافی مشاهده نشد. زمان دستیابی به شکار در جمعیت­های مورد آزمون تفاوت داشت و کمترین زمان دستیابی کنه شکارگر به شکار در کنه­های پرورش یافته روی گرده آفتابگردان و گرده ذرت مشاهده شد. استفاده از گرده گردو و گرده خرما به علاوه مراحل مختلف زیستی کنه انباری T. putrescentiae برای پرورش کنه شکارگر مناسب بود. کارآیی کنه­های پرورش یافته از نظر میزان شکارگری از شکار ترجیحی نیز در جمعیت­های پرورش یافته از گرده گردو یا گرده خرما به همراه کنه انباری بهتر از سایر موارد مورد بررسی بود و استفاده از آن ها برای پرورش کنه شکارگر توصیه می­شود.

کلیدواژه ها:

پرورش انبوه ، ترجیح میزبانی ، نسبت شکارگری ، کنه های انباری و واکنش تابعی