اثر شکل فیزیکی خوراک بر عملکرد رشد، فلور میکروبی و ریخت شناسی روده و کیفیت بستر در جوجه های گوشتی

این پژوهش به منظور بررسی آثار شکل فیزیکی خوراک (آردی، کرامبل، پلیت و اکسترود) بر عملکرد رشد، فلور میکروبی و ریخت­شناسی روده و کیفیت بستر با استفاده از ۴۸۰ قطعه جوجه گوشتی نر سویه راس ۳۰۸ در قالب طرح کاملا تصادفی با هشت تیمار و پنج تکرار از سن ۱ تا ۴۲ روزگی انجام شد. جوجه هایی تغذیه شده با خوراک اکسترود در کل دوره، میانگین وزن بالاتری نسبت به سایر تیمارها داشتند (۰۱/۰>P). بیشترین شمار باکتری های بی هوازی بستر در ۳۵ روزگی مربوط به تیمار با شکل آردی بود (۰۵/۰>P). pH بستر در ۲۱روزگی در تیمار با شکل کرامبل در جیره آغازین و اکسترود در جیره رشد و پایانی در بیشترین سطح بود. در ۴۲ روزگی نیز بیشترین مقدار pH بستر در تیمار با شکل اکسترود مشاهده ­شد. بالاترین سطح رطوبت بستر در ۲۱ روزگی با استفاده از خوراک کرامبل در جیره آغازین و پلت در جیره رشد و پایانی به­دست آمد. کمترین وزن ایلئوم و ژژنوم مربوط به تیمار با شکل اکسترود در کل دوره بود (۰۵/۰>P). بیشترین ارتفاع ویلی در ژژنوم با مصرف خوراک کرامبل در جیره آغازین و اکسترود در جیره رشد و پایانی و دان پلت در کل دوره حاصل شد. جیره با شکل کرامبل در جیره آغازین و پلت در جیره رشد، بیشترین عرض ویلی را نشان داد. بیشترین ارتفاع ویلی در ایلئوم مربوط به تیمار اکسترود یا پلت در کل دوره پرورش بود. نتایج نشان داد که شکل فیزیکی جیره ها، تاثیر معنی­داری بر عملکرد رشد، عملکرد گوارشی، جذب مواد مغذی، بافت شناسی قسمت های مختلف روده،pH  و رطوبت بستر و جمعیت باکتریایی روده دارد. همچنین، توجه به مدیریت بستر جوجه ها ضروری است و برای این منظور، نوع خوراک نیز باید مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بافت فیزیکی خوراک ، جوجه گوشتی ، فلور میکروبی ، ریخت شناسی روده ، کیفیت بستر