تاثیر تنش خشکی بر کاهش رشد و زیست توده در تعدادی از ژنوتیپ پایه های هیبرید سیب

به منظور انتخاب پایه ­های مقاوم به تنش خشکی و تشخیص مکانیزم تحمل به تنش خشکی در آنها، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار بر گیاهان گلدانی یک ساله انجام گرفت. در این آزمایش از ۱۱ ژنوتیپ پایه هیبرید سیب شامل: AR۱ تا AR۱۱ و پایه رویشی MM۱۱۱ به عنوان شاهد متحمل، با کاربرد دو سطح آبیاری به میزان ۴۰ و ۸۰% آب قابل استفاده در خاک انجام گرفت. نتایح به دست آمده نشان داد، در شرایط تنش خشکی ژنوتیپ پایه های AR۸ ،AR۱۰ و AR۱۱ با کم­ترین سرعت رشد و بیوماس خارج از خاک، اما با طول مناسب ریشه و بیشترین نسبت وزن خشک ریشه به شاخساره، بیشترین شباهت به پایه متحمل به تنش خشکی MM۱۱۱ داشتند. با در نظرگرفتن ویژگی­ های فیزیولوژیکی و مورفولوژیکی مورد ارزیابی در پژوهش حاضر، می توان بیان داشت که ژنوتیپ پایه­ های  AR۸ ،AR۱۰ و AR۱۱ با کاهش سطح تعرق کننده، بیوماس خارج از خاک و داشتن سیستم ریشه ­ای کم حجم اما عمیق و استخوانی و افزایش نسبت وزن ریشه به شاخساره از مکانیزم اجتناب از خشکی بهره می­ برند.

کلیدواژه ها:

آنزیم ، تنش خشکی ، ریشه ، رشد ، سیب ، فتوسنتز