ارزیابی تحمل ژنوتیپ پایه های هیبریدی سیب نسبت به شته مومی (Eriosoma lanigerum Hausmann) و ارتباط آن با صفات ریشه ای
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 36
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_RIP-10-2_007
تاریخ نمایه سازی: 17 مهر 1405
چکیده مقاله:
شته مومی سیب (Eriosoma lanigerum Hausmann) از آفات مخرب درختان سیب است که خسارات اقتصادی قابل توجهی در ایران و جهان ایجاد می کند. این پژوهش با هدف ارزیابی تحمل ژنوتیپ های هیبریدی و بومی سیب نسبت به این آفت و بررسی ارتباط آن با صفات ریشه ای، طی چهار سال در ایستگاه تحقیقاتی کمال شهر کرج انجام شد. ده ژنوتیپ امیدبخش حاصل از تلاقی پایه های بومی (آزایش اصفهان و مربائی مشهد) و پایه های تجاری (M۹، M۲۷، B۹) در شرایط طبیعی و بدون کنترل شیمیایی مورد مطالعه قرار گرفتند. نمونه برداری دوره ای از کلنی های شته و اندازه گیری شاخص های مقاومت تحمل شامل شاخص حساسیت به تنش زیستی (SSI)، شاخص تحمل تنش (STI)، شاخص تحمل (TI) و شاخص شدت آلودگی (DI) انجام شد. نتایج تحلیل عاملی و خوشه بندی سلسله مراتبی، ژنوتیپ ها را در چهار گروه بسیار متحمل، نیمه متحمل، کم متحمل و حساس تفکیک کرد. پایه Azop۳-۸۵ به عنوان متحمل ترین ژنوتیپ با طول ریشه بلند (۲۲/۳ سانتیمتر) و تراکم ریشه زایی بالا (٪۸۵)، کمترین آسیب پذیری (۱/۸۹=SSI) و شدت آلودگی (۰/۸۱=DI) را نشان داد. در مقابل، پایه های حساس مانند Azop۲-۸۵ با ویژگی های ریشه ای ضعیف (طول ریشه ۱۲/۸ سانتیمتر) بیشترین خسارت را تجربه کردند. همبستگی معنی داری بین صفات ریشه ای (طول ریشه و درصد ریشه زایی) و شاخص های تحمل مشاهده شد. این مطالعه تاکید می کند که استفاده از پایه های بومی متحمل نظیر Azop۳-۸۵ نه تنها هزینه های کنترل شیمیایی را کاهش می دهد، بلکه سازگاری بهتری با شرایط ایران دارد. بطور کلی نتایج پژوهش حاضر راهکاری پایدار برای مدیریت پایدار شته مومی و بهبود تولید سیب ارائه می کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مسعود لطیفیان
استاد پژوهشکده میوه های معتدله و سردسیری، موسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج ایران.
داریوش آتشکار
استادیار، پژوهشکده میوه های معتدله و سردسیری، موسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :