اثر پوشش خوراکی ترکیبی موم زنبور عسل، کیتوزان و نانوامولسیون دارچین همراه با اسید سالیسیلیک بر ماندگاری و کیفیت پس از برداشت توت فرنگی (Fragaria × ananassa)

استفاده از پوشش گیاهی راهکاری مناسب برای عرضه توت فرنگی به مصرف کننده میباشد. این پژوهش به منظور بررسی اثر پوشش های خوراکی بر ویژگی های کمی و کیفی میوه توت فرنگی رقم آلبیون در زمان انبارمانی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی  انجام شد. پوشش خوراکی در ۹ سطح و و فاکتور زمان ارزیابی در ۴ سطح استفاده شد. بر اساس نتایج، استفاده از پوشش های خوراکی نسبت به شاهد باعث کاهش افت وزن میوه ها شد به طوری که در تیمار شاهد کاهش وزن ۱۸/۲۹ درصد و در تیمار کیتوزان ۱/۵ درصد + موم زنبورعسل ۱۰ درصد + نانواسانس دارچین ۲ در هزار، معادل ۰/۱۱ درصد وزن اولیه میوه ارزیابی شد. میوه های تیمار شده با ترکیب نانواسانس دارچین با غلظت ۲ در هزار بیشترین عمرانباری (میانگین ۱۲/۸ روز) را دارا بود. با افزایش غلظت اسانس و نانواسانس کیفیت میوه بهبود یافت به طوریکه میزان آنتوسیانین (۵/۴۳ درصد)، اسیدیته قابل تیتراسیون (۲/۱۲ برابر)، ظرفیت آنتی اکسیدانی کل (۸۱/۶۰ درصد) و اسیدیته (۲/۸۳ برابر) نسبت به شاهد افزایش نشان داد. زمان موجب کاهش سفتی بافت میوه و کیفیت ظاهری آن گردید. نتایج نشان داد تیمار کردن میوه های توت فرنگی با انواع پوشش های خوراکی به خصوص تیمار قبل از انبار میوه توت فرنگی رقم آلبیون با کیتوزان ۱/۵ درصد + موم زنبور عسل ۱۰ درصد + نانواسانس دارچین ۲ در هزار، تاثیر مثبتی بر حفظ خصوصیات کمی و کیفی میوه های توت فرنگی دارد و عمرانباری میوه توت­ فرنگی نسبت به شاهد ۶۲/۰۲ درصد افزایش یافت. از این رو استفاده از پوشش های خوراکی برای بهبود ویژگی های انباری میوه توت ­فرنگی رقم آلبیون توصیه میشود.

کلیدواژه ها:

فسادپذیری ، فنول کل ، کیفیت ظاهری ، مواد جامد محلول ، نانوامولسیون