<span dir="RTL" lang="FA">نفی فرقه‎گرایی در اندیشه گفتگویی امام موسی صدر

از جامعه لبنان به‎عنوان جامعه فرقه گرا نام برده می شود و خشونت مذهبی در لبنان پیامد فرقه گرایی بوده که از قرن نوزدهم و بیستم میلادی در جامعه لبنان برجسته شده است. فرقه گرایی در لبنان بخشی از میراث استعماری است که امپراتوری های بریتانیا، فرانسه و عثمانی از زمان درگیری خود در شام به‎جا گذاشتند. در این پژوهش تلاش شده است تا به بررسی نفی پدیده فرقه‎گرایی در اندیشه امام موسی صدر پرداخته شود. در این راستا، تجربه سید موسی صدر به‎عنوان یک روحانی نواندیش شیعی و فقیهی مصلح مورد توجه قرار گرفته است. بر همین اساس گفتگو به‎عنوان یکی از تاثیرگذارترین شیوه ها برای مواجهه با جهان متکثر و سرشار از تضادها، جنگ ها و درگیری ها و به‎ویژه به‎مثابه رویکردی برای توسعه و تعالی جوامع و به‎طور خاص خاورمیانه مطرح شده که با وجود گذشت بیش از چند دهه تلاش، همچنان شعله جنگ، بسیاری از مرزهای ملی را در نوردیده است. بر همین مبنا رویکرد گفتگویی صدر به‎عنوان روشی اثربخش برای رهایی از این ستیزهای بی انتها در مقابله با فرقه‎گرایی معرفی شده است. روش پژوهش ترکیبی بوده و به‎صورت همزمان از دو روش تحلیل گفتمان آثار و اندیشه سید موسی صدر و نیز روش مصاحبه عمیق با اندیشمندان ایرانی و لبنانی که آشنایی زیادی با اندیشه و آثار وی دارند، انجام شده است. نتایج این پژوهش نشان می دهد که چگونه سید موسی صدر با تاکید بر گفتگو و همزیستی بین ادیان و مذاهب در دهه ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۰ میلادی توانسته به‎میزان زیادی به کاهش تنش ها در جامعه فرقه‎گرای لبنانی کمک کند.

کلیدواژه ها:

امام موسی صدر ، لبنان ، فرقه‎گرایی ، ارتباطات میانفرهنگی ، نظام طائفگی ، گفتگو