مباحثه میان پوتوپیاهراس های متقدم و پوتوپیاگرایان متاخر: در جستجوی یک راه حل

بعد از جنگ جهانی دوم، برخی از متفکران سیاسی، به بررسی نقش و جایگاه اندیشه یوتوپیایی در شکل گیری توتالیتاریانیسم پرداخته و به این نتیجه رسیدند که رابطه ای ناگسستنی میان یوتوپیا، خشونت و توتالیتاریانیسم وجود دارد، در این مقاله از این گروه با عنوان یوتوپیافوبیاها نام برده شده است؛ در مقابل، بعد از یکی دو دهه سکوت، عده ای به بررسی دوباره نقش و اهمیت یوتوپیا برای اندیشه و فلسفه پرداخته و از ضرورت هستی-شناختی و روش شناختی سخن راندند. در مقاله حاضر ضمن بررسی و دسته بندی منازعات میان این دو گروه، تلاش شده است تا به این سوال جواب داده شود که چطور می شود ضمن حفظ یوتوپیاها از عوارض احتمالی آنها مانند خشونت پرهیز کرد؟ در تلاش برای پاسخ دادن به این سوال، نظریه یوتوپیای واقع گرا در اشکال مختلفش مورد استفاده قرار گرفته است. با این حال، راه حل در محدودسازی اندیشه یوتوپیایی نیست بلکه با پذیرش تعدد و تکثر یوتوپیاها و برقراری دموکراسی یوتوپیاها می توان از قوه سازنده آن بهره برد. روش این تحقیق، توصیفی تحلیلی است.

کلیدواژه ها:

یوتوپیا ، یوتوپیافوبیا ، یوتوپیای واقع گرا ، اندیشه یوتوپیایی ، کارل پوپر ، روت لویتاس