تحلیل نشانه شناسی فرهنگی در «خوان هشتم» اخوان ثالث بر اساس نظریه های یوری لوتمان

این مقاله با رویکردی نشانه شناسانه و بر اساس نظریه های فرهنگی یوری لوتمان، شعر خوان هشتم را مورد تحلیل قرار می دهد. هدف اصلی پژوهش، بررسی مفاهیمی همچون «مرکز و پیرامون» و «نقش متون در انتقال فرهنگ» است تا ابعاد فرهنگی و هویتی این اثر روشن تر شود. پژوهش تلاش دارد نشانه های فرهنگی موجود در شعر را شناسایی کرده و تاثیر آن ها بر بازنمایی هویت ملی و اجتماعی ایران را بررسی کند. سوال محوری این است که چگونه می توان با استفاده از نظریه های لوتمان، نشانه های فرهنگی شعر خوان هشتم را تحلیل کرد و چه معناهایی از این تحلیل استخراج می شود. در این راستا، با بهره گیری از روش های نشانه شناسی و رویکردهای متن محور، عناصر کلیدی شعر مانند سرما، نقال و شخصیت های اسطوره ای بررسی شده اند. نتایج نشان می دهد که شعر خوان هشتم با ترسیم تضادهای اجتماعی و فرهنگی، بحران های هویتی و پیچیدگی های جامعه معاصر ایران را به تصویر می کشد. علاوه بر این، یافته ها بیان گر نقش مهم قهوه خانه به عنوان فضایی برای تعاملات اجتماعی و فرهنگی است و نشان می دهند که نشانه های موجود در این اثر می توانند به درک عمیق تری از هویت ایرانی کمک کنند.

کلیدواژه ها:

نشانه شناسی فرهنگی ، اخوان ثالث ، خوان هشتم ، یوری لوتمان ، هویت ایرانی