جایگاه حفاظتی Tricholepis khuzestanica Parishani گونه انحصاری ایران
محل انتشار: نشریه طبیعت ایران، دوره: 11، شماره: 2
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 13
فایل این مقاله در 6 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IRNAT-11-2_010
تاریخ نمایه سازی: 17 مهر 1405
چکیده مقاله:
منطقه حفاظت شده شیمبار واقع در زاگرس جنوبی به دلیل وجود عوامل زنده و غیر زنده تنوع زیستگاهی بسیاری دارد. تغییرات ارتفاعی، جهت و درصد شیب های مختلف و خردزیستگاه های موجود در شکاف صخره ها موجب تنوع گونه ای چشمگیری در منطقه شده است. گونه انحصاری Tricholepis khuzestanica Parishani از تیره مرکبان (Asteraceae) برای اولین بار از این منطقه به دنیا معرفی شد. این گونه فقط یک رویشگاه در استان دارد و لازم است مورد حفاظت و توجه ویژه قرار گیرد. در این تحقیق با هدف توجه ویژه به عناصر انحصاری ایران و لزوم حفاظت ذخایر ژنتیکی، ضمن معرفی ویژگی های گیاه شناسی و مشخصات رویشگاه، جایگاه حفاظتی گونه T. khuzestanica براساس شاخص های اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت (IUCN) ارزیابی می شود. گونه انحصاری T. khuzestanica با جمعیت بسیار کوچکی، کمتر از ۵۰ پایه در رویشگاهی حدود ۵۰۰ متر مربع در منطقه مشاهده شد. به وضوح محدوده حضور (EOO) نقطه ای و منطبق بر سطح اشغال (AOO) آن بود. بر اساس معیارهای IUCN (۲۰۲۴) و شاخص های محدوده جغرافیایی (Geographic range)، گستره پراکنش بسیار محدود (Small population size) و جمعیت خیلی کوچک (Very small or restricted population) یا پراکنش محدود، این گونه با اطمینان کامل «در بحران انقراض» CR (Critically Endangered) قرار می گیرد. قرق کامل رویشگاه و نگهداری بذر آن در بانک ژن ملی ایران دو توصیه اصلی برای حفظ و بقای این گونه است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مهری دیناروند
دانشیار پژوهشی، بخش تحقیقات جنگل ها و مراتع، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان خوزستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز، ایران
محمدرضا پریشانی
استادیار دانشگاه شهید چمران اهواز، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی، اهواز، ایران
زیبا جم زاد
استاد پژوهش، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
عادل جلیلی
استاد پژوهش، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :