ریز رخساره ها، محیط های رسوبی و مدل رسوبگذرای نهشته های سازند آسماری در برش چینه شناسی تنگ چوگ، شهرستان رستم

سازند کربناته آسماری به عنوان اصلی ترین سنگ مخزن حوضه زاگرس، از ناهمگنی رخساره ای قابل توجهی در مقیاس منطقه ای برخوردار است. این مطالعه به منظور شناسایی الگوی رسوبی حاکم بر بخش های حاشیه ای این حوضه، به تحلیل های ریز رخساره ای و تفسیر محیط دیرینه برش سطحی تنگ چوگ در تاقدیس اشگر (شمال شرق زون ایذه) پرداخته است. بر پایه مطالعه ۲۸۰ مقطع نازک تهیه شده از توالی های پابده و آسماری، ۲۰ ریز رخساره متعلق به محیط های رمپ خارجی، میانی (دیستال و پروکسیمال)، شول و رمپ درونی (لاگون باز تا پهنه جزرومدی) تشخیص داده شد. توالی عمودی تدریجی این رخساره ها، همراه با فقدان مطلق نهشته های ریزشی، ریف های سدی پیوسته و دانه های پوشش دار (اائید)، موید استقرار یک رمپ کربناته هموکلینال با شیب بسیار ملایم در این ناحیه در طی الیگو-میوسن است. این مدل با یافته های مطالعات هم جوار در زون ایذه که بر غلبه مجموعه هتروزوئن و شرایط اولیگو-مزوتروفیک دلالت دارند، هم خوانی کامل دارد. هم چنین، تطابق کلی این الگو با مدل های رمپ ارائه شده برای بخش های مرکزی تر حوضه (مانند فروافتادگی دزفول)، حاکی از کنترل اولیه مشترک نوسانات ایستاتیک سطح دریا بر هندسه حوضه است. با این وجود، تفاوت های رخساره ای معنادار (از قبیل توسعه رخساره های کم انرژی تر در شول و حضور لایه های انیدریتی در بخش های بالایی توالی) که این مطالعه در مقایسه با میادین جنوب شرقی و فارس داخلی ثبت کرده، نقش کنترل کننده های محلی مانند موقعیت پالئوژئوگرافیک، توپوگرافی بستر و ورود احتمالی رسوبات آواری را در تغییرات جانبی و هتروژنی رخساره های رسوبی برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

تاقدیس اشگر ، سازند آسماری ، ریز رخساره ها و محیط های رسوبی ، مدل رسوبگذاری ، رمپ هموکلینال