بررسی نقش سازمان های مردم نهاد در مشارکت انتخاباتی مجلس شورای اسلامی (مطالعه موردی شهر اصفهان ۱۴۰۲)

هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش سازمان های مردم نهاد در مشارکت انتخاباتی مجلس شورای اسلامی در شهر اصفهان است که مبتنی بر نظریه مشارکت سیاسی وربا و دال می باشد. وربا مشارکت سیاسی را رفتاری داوطلبانه برای اثرگذاری بر تصمیم گیری های عمومی، از رای دادن تا کنش اعتراضی، تعریف و دال بر تکثر قدرت و نقش گروه ها و نهادهای مدنی در دسترسی به حکومت تاکید دارد.هر دو نظریه سازمان های غیردولتی را ابزار آموزش، بسیج و نمایندگی منافع شهروندان در مشارکت سیاسی می دانند. روش تحقیق کمی و به شیوه پیمایشی است. جامعه آماری شهروندان عضو سمن های شهر اصفهان هستند که با استفاده از فرمول کوکران ۳۸۴ نفر به صورت سهمیه ای انتخاب شدند. داده ها توسط پرسشنامه محقق ساخته با روایی صوری (ضریب لاوشه=۷۱/۰) و پایایی (آلفای کرونباخ بیشتر از ۷/۰) جمع آوری شد. یافته ها نشان داد نوع فعالیت سمن ها با میزان(۱۱۳/۰)، اتکا به سمن (۱۶۴/۰) ، اقدامات قانونی سمن ها (۴۱/۰) مشارکت مستقیم راتبیین کرده اند. تمامی شاخص های برازش مدل در سطح مطلوب بوده و حکایت از مطلوبیت مدل تجربی و برازش آن دارند. بنابراین مشارکت انتخاباتی، به ویژه تعاملی، حاصل تعامل سه منبع نهادی، اجتماعی و شناختی است که در پیوند با یکدیگر می توانند سازوکار پایداری برای مشارکت سیاسی ایجاد کنند.

کلیدواژه ها:

مشارکت انتخاباتی ، سازمان های مردم نهاد ، اتکا به سمن ، آگاهی سیاسی ، اقدامات سمن