تاثیر شوک های اقتصادی بر انحلال خانواده: تحلیل روند نرخ طلاق در پرتو نوسانات کلان اقتصادی ایران (۱۴۰۳-۱۳۸۸)

این پژوهش با استفاده از روش فراتحلیل کمی و بررسی ۴۵ مطالعه در بازه زمانی ۱۳۸۸ تا ۱۴۰۳، به بررسی تاثیر شوک های اقتصادی بر انحلال خانواده (نرخ طلاق) در ایران در پرتو نوسانات کلان اقتصادی طی بازه زمانی ۱۳۸۸ الی ۱۴۰۳ پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که ضریب جینی با اثر ۰.۴۱ به عنوان قوی ترین پیش بینی کننده طلاق شناسایی شد که نشان دهنده نقش تعیین کننده نابرابری درآمدی است. نرخ بیکاری با اثر ۰.۳۸ و نرخ تورم با اثر ۰.۳۵ به ترتیب در رده های بعدی قرار گرفتند. از دیگر عوامل افزایش دهنده، نرخ فقر با اثر ۰.۳۳، بار تکفل خانوار با اثر ۰.۲۷، نرخ شهرنشینی با اثر ۰.۲۹ و نرخ صنعتی شدن با اثر ۰.۲۲ بودند. در مقابل، میزان درآمد خانوار با اثر ۰.۳۱-، اشتغال سرپرست خانوار با اثر ۰.۲۵- و نرخ مشارکت اقتصادی با اثر ۰.۱۵- به عنوان مهم ترین عوامل بازدارنده طلاق شناسایی شدند. ین نتایج موید آن است که سیاست های کلان اقتصادی نه تنها بر شاخص های مالی، بلکه بر ثبات و پایداری نهاد خانواده تاثیر مستقیم دارند. کاهش نابرابری، ایجاد اشتغال پایدار، کنترل تورم و افزایش سطح درآمد واقعی خانوارها به کاهش نرخ طلاق و تقویت بنیان خانواده منجر در ایران منجر شده و در آینده از روند افزایشی نرخ طلاق زوجین جلوگیری گردد.

کلیدواژه ها:

نرخ طلاق ، شوک اقتصادی ، ضریب جینی ، نرخ بیکاری ، فراتحلیل ، انحلال نهاد خانواده