دعوای مطالبه سود سهام شرکت های سهامی

سود سهام بخشی از سود خالص شرکت است که پس از تصویب مجمع عمومی صاحبان سهام، بین سهامداران تقسیم می شود. مطالبه سود سهام یکی از حقوق اساسی سهامداران در شرکت های سهامی است. بنابراین تضمین پرداخت به موقع آن در نظام حقوق شرکت ها و حقوق بازار اوراق بهادار اهمیت دارد. این مقاله با روشی توصیفی- تحلیلی و با رویکردی انتقادی، شرایط دعوای مطالبه سود، مرجع و آیین رسیدگی و ضمانت اجراهای آن را مورد تحلیل قرار می دهد. یافته های مقاله نشان می دهد، قانونگذار در ماده ۱۵ قانون توسعه ابزارها، در خصوص مطالبه سود شرکت های پذیرفته شده در بورس و فرابورس، مرجع رسیدگی را از محاکم عمومی به هیات داوری (موضوع ماده ۳۶ قانون بازار) تغییر داده است و برای سازمان بورس و اوراق بهادار، نوعی نمایندگی قانونی برای طرح دعوای مطالبه سود در هیات داوری مقرر داشته است که هر دو مورد، محل نقد است. اولی به جهت تردید در حرفه ای بودن اختلاف، اختلاف نظر در ماهیت هیات داوری و خلا قانونی در خصوص آیین رسیدگی به اختلافات و دومی به جهت چالش ها و پرسش های متعددی که در خصوص کیفیت اجرای نمایندگی سازمان در مطالبه سود وجود دارد و در قوانین، پاسخی برای آنها یافت نمی شود. امری که می تواند، در عمل اعمال این نمایندگی را با چالش مواجه سازد.

کلیدواژه ها:

سود سهام ، هیات داوری ، ماده ۱۵ قانون توسعه ابزارها ، شرکت های پذیرفته شده در بورس