تاثیر تمرینات تناوبی شدید به همراه تزریق ویتامین دی۳ بر التهاب ناشی از اتوفاژی بیش از حد در بافت قلب موش های دیابتی نوع ۲

زمینه و هدف: اتوفاژی بیش از حد، همراه با التهاب، یک ویژگی پاتولوژیک کلیدی است که در اختلال عملکرد قلبی در دیابت نوع ۲ (T۲D) دخیل است. این مطالعه با هدف بررسی اثرات تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) همراه با مکمل ویتامین د۳ بر التهاب و اتوفاژی در بافت قلب رت های صحرایی القا شده با T۲D انجام شد. روش پژوهش: چهل سر رت نر نژاد ویستار از طریق ترکیبی از رژیم غذایی پرچرب و تزریق استرپتوزوتوسین (STZ) با دوز پایین به T۲D القا شدند سپس حیوانات به چهار گروه (۸ سر) کنترل سالم، کنترل دیابت، دیابت+ HIIT، دیابت+ ویتامین د۳ و دیابت+ HIIT و ویتامین د۳ تقسیم شدند. پروتکل HIIT برای هشت هفته، ۳ جلسه در هفته، با شدت۹۰-۸۵% حداکثر سرعت دویدن از طریق دویدن روی تردمیل اجرا شد. ویتامین د۳ (۲۵/۰ میلی گرم/کیلوگرم) به صورت هفتگی تزریق شد. در پایان دوره مداخلات، بافت قلب از نظر محتوای نشانگر اتوفاژی ULK-۱، نشانگرهای التهابی NF-kB و اینترلوکین-۶ (IL-۶)، و سطوح سرمی گلوکز و شاخص مقاومت به انسولین مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که T۲D به طور قابل توجهی سطوح ULK-۱، NF-kB و IL-۶ را در بافت قلب افزایش می دهد، که نشان دهنده اتوفاژی بیش از حد است (۰۰۱/۰=P). با این حال، هشت هفته HIIT، چه با مکمل و چه بدون مکمل ویتامین د۳، به طور قابل توجهی این نشانگرها را کاهش داد (۰۰۱/۰=P). قابل ذکر است، ترکیب HIIT و تزریق ویتامین د۳ بیشترین کاهش را در نشانگرهای اتوفاژی و التهاب نشان داد. همچنین، این مداخلات سطح سرمی گلوکز و مقاومت به انسولین را بهبود بخشید (۰۰۱/۰=P). نتیجه گیری: ترکیبی از HIIT و تزریق ویتامین د۳ به طور موثر التهاب و اتوفاژی بیش از حد در بافت قلبی رت های T۲D را کاهش می دهد و یک استراتژی درمانی بالقوه برای جلوگیری از عوارض قلبی عروقی در بیماران T۲D را پیشنهاد می کند.

کلیدواژه ها:

ULK-۱ ، NF-kb ، اتوفاژی ، HIIT ، دیابت نوع ۲