نقش روش های تدریس اساتید نابینا در ارتقای یادگیری و تقویت حافظه دانش آموزان نابینا در نهادهای علمی (مطالعه موردی انستیتوت مسلکی روشندلان کابل)

تعلیم افراد نابینا همواره یکی از چالش برانگیزترین حوزه های نظام تعلیم و تربیت به شمار می رود، زیرا این قشر به دلیل محدودیت های بینایی، نیازمند روش های تدریس خاص و متناسب با توانمندی های حسی و شناختی خود هستند. این تحقیق با هدف پاسخ گویی به این سوال که روش های تدریس اختصاصی اساتید نابینا چه تاثیراتی بر بهبود حافظه و توسعه شناختی متعلمان نابینا در انستیتوت مسلکی روشندلان کابل دارد؟ با روش توصیفی تحلیلی انجام شده و روش گردآوری اطلاعات میدانی است. یافته ها نشان داد که روش های تدریس اساتید نابینا تاثیر مثبت و معناداری بر بهبود حافظه، ارتقای توانایی های شناختی و افزایش انگیزه و اعتمادبه نفس شاگردان نابینای نهادهای علمی دارد. همچنین، شاگردان شرکت کننده روش های تدریس اساتید نابینا را نسبت به روش های سنتی موثرتر، کاربردی تر و الهام بخش تر ارزیابی کردند. حضور اساتید نابینا نه تنها به عنوان یک تجربه تعلیمی، بلکه به عنوان یک عامل توانمندساز و الگوی موفق برای شاگردان نابینا عمل می کند. نتایج این تحقیق بیانگر آن است که بهره گیری از اساتید نابینا در نهادهای تعلیمی خاص، می تواند راهکار موثری برای ارتقای کیفیت تعلیم این قشر از جامعه باشد و یافته های آن می تواند مبنای تصمیم گیری سیاست گذاران تعلیمی در طراحی برنامه های فراگیر، موثر و عدالت محور برای نابینایان افغانستان قرار گیرد.