تاثیر مدل خودمدیریتی مبتنی بر الگوی A ۵ بر کنترل قند خون سهماهه (HbA۱c) نوجوانان ۱۵ تا ۱۸ سال مبتلا به دیابت مراجعهکننده به کلینیکهای دیابت بیمارستانهای آموزشی شهر مشهد
محل انتشار: مجله دانشکده پزشکی اصفهان، دوره: 44، شماره: 867
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 122
فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IMSJ-44-867_001
تاریخ نمایه سازی: 17 مهر 1405
چکیده مقاله:
مقدمه: دیابت نوع ۱، یکی از بیماری های مزمن دوران نوجوانی است که کنترل آن نیازمند مشارکت فعال بیمار و توسعه ی مهارت های خودمدیریتی است. نوجوانی به دلیل تغییرات فیزیولوژیک، روانی و اجتماعی، دوره ای چالش برانگیز برای کنترل مطلوب قند خون محسوب می شود. تقویت رفتارهای خودمراقبتی و حمایت ساختاریافته می تواند در کاهش عوارض و بهبود پیامدهای سلامت موثر باشد. مدلA ۵ با تاکید بر ارزیابی فردی، آموزش، تعیین اهداف مشترک، حمایت عملی و پیگیری مستمر، رویکردی توانمندساز در مدیریت بیماری است. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر مدل خودمدیریتی مبتنی بر الگوی ۵A بر کنترل سه ماهه قند خون (HbA۱c) نوجوانان ۱۵ تا ۱۸ سال مبتلا به دیابت نوع ۱ انجام شد. روش ها: این پژوهش یک کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل شده با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری سه ماهه بود که در سال ۱۴۰۴ در کلینیک های دیابت بیمارستان های آموزشی شهر مشهد انجام شد. تعداد ۳۰ نوجوان واجد شرایط به روش تصادفی ساده در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. گروه مداخله طی شش جلسه هفتگی ۴۵ دقیقه ای، آموزش خودمدیریتی مبتنی بر مدل ۵A دریافت کردند و گروه کنترل مراقبت های معمول کلینیک را دریافت نمود. سطح HbA۱c قبل از مداخله، پس از مداخله و سه ماه بعد اندازه گیری شد. داده ها با آزمون های آماری مناسب و تحلیل کوواریانس تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد، میانگین HbA۱c در گروه مداخله از ۸/۳۵درصد در پیش آزمون به ۶/۹۱درصد پس از مداخله کاهش یافت و این کاهش در پیگیری سه ماهه نیز حفظ شد (۰/۰۰۱ > P) در گروه کنترل، میانگین HbA۱c از ۸/۲۸ درصد در پیش آزمون به ۸/۱۸ درصد در پس آزمون و ۲۲/۸ درصد در پیگیری سه ماهه تغییر یافت که از نظر آماری معنی دار نبود (۰/۳۴ = P). همچنین مقایسه بین دو گروه نشان دهنده اختلاف معنی دار HbA۱c در مرحله پس آزمون و پیگیری سه ماهه بود (۰/۰۰۱>P). نتیجه گیری: یافته های این مطالعه نشان داد اجرای مدل خودمدیریتی مبتنی بر الگوی A۵ می تواند موجب بهبود کنترل گلیسمی نوجوانان مبتلا به دیابت نوع ۱ شود. این مدل با افزایش مشارکت بیمار، تقویت مهارت های خودمراقبتی، تعیین اهداف فردمحور و حمایت مستمر، زمینه ی ارتقای مدیریت بیماری و کاهش HbA۱c را فراهم می کند. استفاده از این رویکرد در برنامه های مراقبت پرستاری می تواند به عنوان راهبردی موثر برای توانمندسازی نوجوانان مبتلا به دیابت مورد توجه قرار گیرد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
بهمن مختاری نیا
دانشکده ی پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی، یاسوج، ایران
سارا سیاح پور
گروه پرستاری، واحد علی آباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علی آباد کتول، ایران
عالیه صالحی
مدیریت پرستاری معاونت درمان، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران
رضوان عسکر پور
مرکز تحقیقات پرستاری، دانشکده ی پرستاری و مامایی رازی، دانشگاه علوم پزشکی، کرمان، ایران
نفیسه حکمتی پور
گروه پرستاری، واحد علی آباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علی آباد کتول، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
