تحلیل اثرات روانشناختی الگوهای چیدمان مبلمان بر ارتقای سلامت روان در محیط های مسکونی

این پژوهش با هدف واکاوی اثرات روان شناختی الگوهای مختلف چیدمان مبلمان بر ارتقای سلامت روان و کاهش استرس محیطی در فضاهای مسکونی انجام شده است. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از منظر روش شناسی، کیفی با رویکرد توصیفی-تحلیلی است. در این راستا چهار الگوی سازماندهی فضایی شامل چیدمان پلان شکسته «انعطاف پذیر و ماژولار»، «زیست محور (بیوفیلیک)» و «متقارن نامتقارن» به عنوان مداخله گرهای کالبدی مورد بررسی قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان می دهد که مبلمان فراتر از یک عنصر عملکردی یا تزئینی به عنوان ابزاری قدرتمند برای مدیریت مسیرهای بصری، تنظیم بار شناختی و تعریف مرزهای حریم خصوصی عمل می کند. تحلیل الگوها حاکی از آن است که استراتژی هایی نظیر کاهش اضافه بار حسی از طریق تفکیک نامرئی فضا در پلان شکسته، القای حس کنترل در چیدمان منعطف و بازیابی توجه در چیدمان زیست محور به طور معناداری منجر به کاهش تنش های روانی و ارتقای حس امنیت بر پایه نظریه چشم انداز - پناهگاه می شوند. در نتیجه طراحی و چیدمان آگاهانه مبلمان، با ایجاد تعادل میان تعاملات اجتماعی و حریم شخصی، نقشی بنیادین در شکل گیری محیط های مسکونی شفابخش و تامین رفاه شناختی ساکنان ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

چیدمان ، مبلمان ، سلامت روان ، معماری داخلی ، روان شناسی محیطی ، بار شناختی ، کیفیت فضا