بررسی مقایسهای رفتار لرزه ای مهاربندهای همگرا (CBF) و واگرا (EBF) در یک سازه فولادی سه طبقه تحت تحلیل دینامیکی طیفی

در طراحی سازه های مقاوم در برابر زلزله، انتخاب سیستم باربر جانبی مناسب نقش مهمی در کاهش تغییر مکان ها و بهبود عملکرد لرزه ای دارد. در این پژوهش با هدف مقایسه رفتار لرزه ای سیستم های مهاربند همگرا (CBF) و واگرا (EBF) با سازه فاقد مهاربند، ۹ مدل سازه فولادی با سقف تیرچه بلوک در نرم افزار ETABS طراحی و تحلیل شدند. این مدل ها در سه سطح ارتفاعی (۳، ۶ و ۱۲ طبقه) و در هر سطح با سه نوع سیستم مقاوم جانبی (EBF، CBF، بدون مهاربند) بررسی شدند. تحلیل ها با روش دینامیکی طیفی و بر اساس آیین نامه ۲۸۰۰ ایران انجام گرفت. نتایج نشان داد که استفاده از مهاربندها تاثیر قابل توجهی در کاهش تغییرمکان راس و کنترل دریفت نسبی طبقات دارد. به عنوان مثال در مدل ۱۲ طبقه مقدار تغییرمکان راس از حدود ۱۶۴ میلیمتر در سازه بدون مهاربند به ۳۹.۶ میلیمتر در حالت CBF و ۴۱.۵ میلیمتر در حالت EBF کاهش یافت. همچنین در اغلب مدل های بدون مهاربند، مقادیر دریفت فراتر از حدود مجاز آیین نامه ای گزارش شد. در مجموع، نتایج حاکی از آن است که استفاده از سیستم های مهاربندی، خصوصا در سازه های میان مرتبه و بلند، می تواند نقش موثری در بهبود پاسخ لرزه ای ایفاکند. همچنین مهاربند واگرا به دلیل شکل پذیری بالاتر عملکرد مناسبی در جذب انرژی لرزه ای از خود نشان داد.

کلیدواژه ها:

تحلیل دینامیکی طیفی ، مهاربند همگرا ، مهاربند واگرا ، دریفت نسبی ، تغییرمکان راس ، سازه فولادی